Antocyjanidyny


Antocyjanidyny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Kation flawyliowy

Antocyjanidyny – grupa organicznych związków chemicznych, bezcukrowych odpowiedników antocyjanów opierającymi się na jonie flawyliowym lub 2-fenylobenzopiranowym, które są jonami oksoniowymi (najprostszym przykładem tych jonów jest jon hydroniowy).

Spis treści

Właściwości | edytuj kod

Tworzą dużą grupę barwników polimetynowych. Przeciwjonem kationu 2-fenylobenzopiranowego jest najczęściej anion chlorkowy. Dodatni ładunek w cząsteczce antocyjanidynów jest cechą odróżniającą je od innych flawonoidów. Antocyjanidyny różnią się od siebie ilością i położeniem grup hydroksylowych. Ilość grup ma decydujący wpływ na barwę, którą nadaje dany związek. Ogólnie mówiąc obecność pelargonidyny jest odpowiedzialna za barwę różową, szkarłatną i pomarańczową, cyjanidyna za karmazynową, a delfinidyna za fiołkową i niebieską[1]

Zależność od pH | edytuj kod

Stabilność antocyjanidynów jest zależna od pH. Przy niskich wartościach pH (odczyn kwasowy) w roztworze są obecne barwne antocyjanidyny, a natomiast przy wyższych wartościach pH (odczyn zasadowy) obecne są bezbarwne formy chalkonowe.

Klasyfikacja | edytuj kod

3-dezoksyantocyjanidyny są klasą antocyjanidynów, w których brakuje grupy hydroksylowej na trzecim atomie węgla.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b StanisławS. Muszyński StanisławS., WiesławW. Guzewski WiesławW., Antocyjany roślin wyższych, „Wiadomości Botaniczne”, 20 (4), Kraków: Polskie Towarzystwo Botaniczne, 1976, ISSN 0043-5090 .
Na podstawie artykułu: "Antocyjanidyny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy