Antoni Łączyński


Antoni Łączyński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Łączyński herbu Nałęcz – chorąży gąbiński w 1774 roku, podsędek gostyniński w 1767 roku, łowczy gostyniński.

Życiorys | edytuj kod

Elektor Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa rawskiego. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła wątpliwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku, poseł ziemi gostynińskiej na sejm 1767 roku[1].

Bibliografia | edytuj kod

  • Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. IX, Warszawa 1912, s. 312.
  • Antoni Sozański, Imienne spisy osób duchownych, świeckich i wojskowych, które w pierwszych ośmiu latach panowania króla Stanisława Poniatowskiego od 1764-1772 r. w rządzie lub przy administracyi Rzeczypospolitéj udział brały [...]. Cz. 1, Tablice i rejestr, Kraków 1866, s. 35.

Przypisy | edytuj kod

  1. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 668.
Na podstawie artykułu: "Antoni Łączyński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy