Antoni Żyromski


Antoni Żyromski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Żyromski (ur. 4 stycznia 1897 w Folwarkach, pow. buczacki, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Wincentego i Rozalii z Wagnerów[1]. Absolwent szkoły powszechnej w Monasterzyskach. W latach 1910–1914 członek Drużyn Bartoszowych[1]. We wrześniu 1914 zgłosił się do Legionów Polskich, jednak nie został przyjęty ze względu na zły stan zdrowia. Wstąpił więc do armii austriackiej. Od 1916 w Legionach Polskich, w baterii szkolnej 1 pułku piechoty. Po likwidacji tej baterii przeniesiony do 1 baterii 1 pp. Po kryzysie przysięgowym internowany na Węgrzech, następnie ponownie wcielony do armii austriackiej.

Od czerwca 1919 w Wojsku Polskim, w 4 pułku artylerii polowej. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Po zakończeniu wojny nadal służył w 4 pap. Ukończył Oficerską Szkołę dla Podoficerów w Bydgoszczy. 26 sierpnia 1924 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 31 sierpnia 1924 i 7. lokatą w korpusie oficerów artylerii[2], a minister spraw wojskowych wcielił do 24 pułku artylerii polowej w Jarosławiu[3][4][5]. 17 września 1926 został mianowany na stopień porucznika ze starszeństwem z 31 sierpnia 1926 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii[6]. W marcu 1931 został przeniesiony do 21 pułku artylerii lekkiej w Bielsku na Śląsku[7][8]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 60. lokatą w korpusie oficerów artylerii[9]. W marcu 1939 pełnił służbę w III dywizjonie 21 pal w Oświęcimiu na stanowisku pomocnika dowódcy dywizjonu do spraw gospodarczych[10].

W kampanii wrześniowej walczył w 5 dywizjonie artylerii konnej[1]. Wzięty do niewoli przez Sowietów, osadzony w Starobielsku. Został zamordowany wiosną 1940 w Charkowie. Figuruje na liście straceń, poz. 1128.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 646.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 87 z 29 sierpnia 1924 roku, s. 496.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 97 z 25 września 1924 roku, s. 541.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 682, 761.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 398, 492.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 30 września 1926 roku, s. 325.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 106.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 210, 689.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 174.
  10. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 739.
  11. a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 398.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 210.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 36.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Antoni Żyromski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy