Antoni Bystrzonowski (1870–1958)


Antoni Bystrzonowski (1870–1958) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Bystrzonowski (ur. 3 lutego 1870 w Sierczy, zm. 30 stycznia 1958 w Krakowie) – polski ksiądz katolicki, teolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (1893), 3 lutego 1893 przyjął święcenia kapłańskie, doktoryzował się z filozofii i teologii na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Pracował jako katecheta w Gimnazjum Św. Anny w Krakowie. W latach 1909–1948 profesor Wydziału Teologicznego UJ, w okresie międzywojennym kilkukrotnie dziekan tego wydziału, uczeń Józefa Sebastiana Pelczara.

W 1936 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]

Aresztowany 6 listopada 1939 w gronie profesorów krakowskich po tzw. „wykładzie inauguracyjnym” SS-Sturmbannführera Bruno Müllera (Sonderaktion Krakau), został wywieziony do obozu w Sachsenhausen. Uwolniony 8 lutego 1940 m.in. dzięki interwencji Stolicy Apostolskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. 11 listopada 1936 „za wybitne zasługi na polu nauki i wychowywania młodzieży w duchu patriotycznym położone w latach 1905-1918” M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 464

Bibliografia | edytuj kod

  • Biogram na stronie UJ
  • Maciej Gawlik, Jan Szczepaniak Księża katecheci diecezji krakowskiej: 1880-1939. Słownik biograficzny, wyd. Kraków 2000
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Bystrzonowski (1870–1958)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy