Antoni Gąsiorowski (ur. 1932)


Antoni Gąsiorowski (ur. 1932) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Gąsiorowski (ur. 24 listopada 1932 w Poznaniu[1]) – polski historyk mediewista, profesor nauk humanistycznych, członek krajowy korespondent Polskiej Akademii Umiejętności.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent historii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1953). Pracował w Instytucie Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk.

W latach 1987–1996 był prezesem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[2].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Powiat w Wielkopolsce XIV–XVI wieku : z zagadnień zarządu terytorialnego i podziałów Polski późnośredniowiecznej (1965)
  • Urzędnicy zarządu lokalnego w późnośredniowiecznej Wielkopolsce (1970)
  • Starostowie wielkopolskich miast królewskich w dobie jagiellońskiej (1981)
  • Słownik historyczno-geograficzny województwa poznańskiego w średniowieczu (1982)
  • Notariusze publiczni w Wielkopolsce schyłku wieków średnich: katalog admisji w Gnieźnie i w Poznaniu (1420–1500) (1993)

Przypisy | edytuj kod

  1. Gąsiorowski Antoni, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2012-11-17] .
  2. Galeria prezesów na stronie Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Gąsiorowski (ur. 1932)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy