Antoni Kozłowicz


Antoni Kozłowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Kozłowicz (ur. 22 grudnia 1885 w Pleszewie, zm. 12 sierpnia 1940 w Warszawie) – kapitan Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie Ludwika i Franciszki z domu Bilińska. Uczył się szkole realnej w Kaliszu i Ostrowie. Od 1905 członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W przededniu wybuchu I wojny światowej zmobilizowany do armii niemieckiej. Awansował do stopnia sierżanta. W 1917 w wyniku odniesienia ciężkich obrażeń prawej ręki zdemobilizowany. Po powrocie do Wielkopolski zorganizował kompanię pleszewską, na której czele wyruszył na pomoc powstańcom do Poznania. Walczył pod Parzynowem, Zdunami, Miejską Górką i Rawiczem. 1 stycznia 1919 brał udział w zdobyciu stacji kolejowej w Krotoszynie przy wsparciu pociągu pancernego „Poznańczyk”. Za walki pod Parzynowem i Rawiczem, gdzie wraz z kompanią zdobył 3 ciężkie karabiny maszynowe, został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W trakcie walk podczas powstania wielkopolskiego został ponownie ciężko ranny. 7 lutego 1919 został mianowany podporucznikiem. Jako oficer 8 pułku strzelców wielkopolskich przeszedł cały szlak bojowy wojny polsko-bolszewickiej. Awansował do stopnia porucznika, a następnie kapitana. Uczestnik III powstania śląskiego. Do 1924 służył w 60 pułku piechoty, następnie przeniesiony do PKU w Pułtusku i Płocku. Służbę wojskową zakończył na stanowisku kierownika kancelarii PKU Warszawa Miasto II. Na własną prośbę odszedł z wojska w związku z pogarszającym się stanem zdrowia, spowodowanym odniesionymi ciężkimi ranami. Podczas kampanii wrześniowej zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Uciekł z niewoli niemieckiej, a następnie sowieckiej. Zmarł w Warszawie. Pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[1].

Tablice pamiątkowe z jego nazwiskiem znajdowały się na koszarach w Pleszewie i na dworcu w Krotoszynie.

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty z Franciszką Haliną Kotowską. Miał syna – Wojciecha (ur. 1929, dziennikarz) i córkę – Wandę Zytę (ur. 1931, pielęgniarka).

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Polak (red.) 1991 ↓, s. 100.
  2. Monitor Polski nr 245/1932.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Antoni Kozłowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy