Antoni Lanckoroński


Antoni Lanckoroński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Maria Kazimierz hr. Lanckoroński z Brzezia h. Zadora (ur. 8 sierpnia 1893 w Wiedniu, zm. 8 lutego 1965 tamże) – polski ziemianin, działacz społeczny.

Antoni Lanckoroński pochodził z rodu arystokratycznego herbu Zadora[1]. Urodził się 8 sierpnia 1893 jako syn Karola Lanckorońskiego (1848-1933) i Franciszki Attems-Gilleis (1861-1893), która zmarła tuż po jego urodzeniu[2][3][4]. Był przyrodnim bratem Karoliny Lanckorońskiej (1898-2002)[3].

Został absolwentem Schottengymnasium w Wiedniu, a w 1913 rozpoczął studia uniwersyteckie na Wydziale Prawa[5]. Do 1939 był właścicielem rodowego pałacu w Rozdole[6]. Był ostatnim dziedzicem Wodzisławia[7][8].

Podczas II wojny światowej działał w Międzynarodowym Czerwonym Krzyżu[2]. Wspólnie z siostrami Karoliną i Adelajdą stworzył Fundusz imienia Karola Lanckorońskiego (ich ojca)[2]. Zmarł 8 lutego 1965 w Wiedniu[2]. Był bezdzietny, a tym samym ostatnim przedstawicielem rodu Lanckorońskich[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Antoni Lanckoroński. fundacjalanckoronskich.org. [dostęp 2018-10-02].
  2. a b c d e Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (8), s. 74, Maj 1965. Koło Lwowian w Londynie. 
  3. a b Antoni Lanckoroński. sejm-wielki.pl. [dostęp 2018-10-02].
  4. Antoni Lanckoroński. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
  5. Antoni Lanckoroński przed pałacem w Rozdole. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
  6. Grzegorz Rąkowski: Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Cz. III: Ziemia Lwowska. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2007, s. 418.
  7. Antoni Lanckoroński. pauart.pl. [dostęp 2018-10-02].
  8. Agnieszka Dziarmaga: Niezwykłe pomniki Lanckorońskich. niedziela.pl, 2015. [dostęp 2018-10-02].
Na podstawie artykułu: "Antoni Lanckoroński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy