Antoni Leszczyński


Antoni Leszczyński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Leszczyński (ur. po 1780 w guberni wołyńskiej, zm. 6 lutego 1830 w Warszawie) – fortepianmistrz, majster cechowy, podstarszy cechu.

W latach 1819-1830 prowadził w Warszawie przy ulicy Podwale 501 jedną z najbardziej znanych w owym czasie wytwórni fortepianów (Głębocki:1997 podaje /za: Przewodnik Warszawski na rok 1826, cz. Handel, Warszawa 1826, s. 7/ adres ul. Żabia nr hip. 955[1]. Wcześniej praktykował przez szereg lat w Wiedniu, Paryżu i Londynie (tu u Muzio Clementiego /ur. 23 stycznia 1752 - zm. 10 marca 1832/[2][3]). Po powrocie do Warszawy otrzymał pożyczkę i rozpoczął budowę instrumentów.

Produkował fortepiany gabinetowe o bogatym wzornictwie (inkrustacje z brązu w stylu angielskim). Ich jakość nie odbiegała od poziomu europejskiego. Fryderyk Chopin zarzucał instrumentom Leszczyńskiego niezadowalającą sprawność mechanizmów i niedbałe wykończenie.

..."Gdzie się ruszyć Leszczyńskiego nędzne instrumenta"...pisał w 1828 kompozytor. Stwierdzenie to, poza negatywnym określeniem produkcji Leszczyńskiego, świadczy o dużej popularności jego instrumentów.

W fortepianach stosował mechanikę wiedeńską, a później angielską. 31 stycznia 1822 uzyskał sześcioletni patent na budowę fortepianów stojących tzw. fortepiany – szafy. W chwili śmierci pryncypała zakład budował instrument o numerze seryjnym 175.

Fabrykę przejęli dwaj czeladnicy Leszczyńskiego Antoni Krall i Józef Seidler, budując instrumenty ze znakiem firmowym Krall i Seidler.

Narodowy Instytut Fryderyka Chopina posiada instrument nierozpoznanego wytwórcy, który wg. przekazów rodzinnych darczyńców przypisywany był Antoniemu Leszczyńskiemu.[4]

Numery seryjne produkcji | edytuj kod

  • 1824 r. – 42
  • 1827 r. – 102
  • 1829 r. – 164
  • 1830 r. – 167-175

Przypisy | edytuj kod

  1. Głębocki, Wiesław. "Fabryka fortepianów i pianin firmy 'J. Kerntopf i syn'. Almanach Muzealny 1, 55-64. Muzeum Historyczne m. st. Warszawy. 1997. s. 55
  2. Palmieri, Robert, Margaret W. Palmieri. Piano: An Encyclopedia. New York: Routledge, 2003. s. 297
  3. Goldberg, Halina. Music in Chopin's Warsaw: Oxford University Press, 2013. s.46
  4. Fortepian w zbiorach polskich, www.piano.instruments.edu.pl [dostęp 2020-05-23] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Na podstawie książki B. Vogla "Historia muzyki polskiej" tom X "Fortepian polski"
Na podstawie artykułu: "Antoni Leszczyński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy