Antoni Maria Zaccaria


Antoni Maria Zaccaria w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Św. Antoni Maria Zaccaria (ur. 1502 w Cremonie5 lipca 1539 tamże) – włoski zakonnik, założyciel Zgromadzenia Księży św. Pawła, święty katolicki.

Antoni Maria Zaccaria urodził się w Cremonie w roku 1502. Studiował medycynę w Padwie, lecz zrezygnował z tego zawodu i poświęcił się służbie Bożej. W 1528 r. przyjął święcenia kapłańskie. W roku 1530 założył zakon Kleryków Regularnych św. Pawła, których nazwano Barnabitami od kościoła św. Barnaby, przy którym się osiedlili. Św. Antoni miał wielki kult dla św. Pawła i dał go swoim braciom za wzór i opiekuna. Chciał aby ich życie i nauczanie było przeniknięte duchem Apostoła Narodów. Wyniszczony gorliwą pracą kaznodziejską zmarł 5 lipca 1539 roku, mając lat 36.

Został kanonizowany przez Leona XIII w 1897 r.

Atrybuty | edytuj kod

W ikonografii św. Antoni Maria Zaccaria przedstawiany jest m.in. u boku św. Pawła Apostoła, do którego miał szczególne nabożeństwo. Czasami z monstrancją w ręku lub trzymający krzyż – jako czciciel Męki Pańskiej. Jego atrybuty to hostia, kielich, lilia.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Maria Zaccaria" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy