Antoni Ossoliński


Antoni Ossoliński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Ossoliński herbu Topór (zm. 22 czerwca 1757 roku) – kasztelan sandomierski w latach 1746-1757, generał-lejtnant wojsk koronnych w 1746 roku, komendant Regimentu Dragonii królewicza w latach 1744-1754[1].

Jego ojciec Stefan Ossoliński herbu Topór, (zm. 1715) był miecznikiem mielnickim (1700), chorążym mielnickim (1713). Matką była Benedykta Szujska.

Miał brata i siostrę, Teresę Ossolińską, która wyszła za Stanisława Komorowskiego. Jego bratem był Józef Ossoliński (zm. ok. 1757), chorąży podlaski, liwski, podczaszy mielnicki, ożeniony z Teresą Sienicką (1717–1786).

Żoną Antoniego Ossolińskiego została w 1751 Teresa z Morstinów Ossolińska (zm. 1769). Jej portret pośmiertny znajduje się na plebanii w Cudzynowicach. Żonaty był też z Benedyktą Kossowską, z którą miał syna Józefa Ossolińskiego (1737–1818)[2], chorążego mielnickiego (ożenionego z Anną Kowerską i potem z Zofią Jakubowską), osiadłego pod koniec XVIII wieku we wsi Sielusizna na Podlasiu, obecnie na terenie Białorusi.

Miał wnuka, Antoniego, rotmistrza kawalerii Wielkiego Księstwa Litewskiego.

18 stycznia 1754 roku podpisał we Lwowie manifest przeciwko podziałowi Ordynacji Ostrogskiej[3].

Bibliografia | edytuj kod

  • S. K. Kossakowski, Monografie historyczno-genelogiczne niektórych rodzin polskich. Warszawa 1862, t. 2.
  • Dworaczek, Genealogia, tablica, t.144 – dw. 15540.
  • T. Żychliński, Herbarz 23.
  • Boniecki, Herbarz polski, 2.765.64.

Przypisy | edytuj kod

  1. Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura – urzędy – prawo – finanse, Zabrze 2011, s. 463.
  2. Akt zgonu Janów Podlaski 1818/37. Szukajwarchiwach.pl. [dostęp 2015-10-22].
  3. Złota Księga Szlachty Polskiej, rocznik V, Poznań 1883, s. 309.
Na podstawie artykułu: "Antoni Ossoliński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy