Antoni Pawłowski (biskup)


Antoni Pawłowski (biskup) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Pawłowski (ur. 24 stycznia 1903 w Końskich, zm. 16 września 1968) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup koadiutor włocławski, biskup diecezjalny włocławski w latach 1952–1968.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Święcenia kapłańskie przyjął w 1926 w Warszawie. Ukończył specjalistyczne studia teologiczne na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego, po których został profesorem seminarium duchownego w Warszawie i Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Podczas okupacji był profesorem w seminarium duchownym w Wilnie. W latach 1942–1944 był więziony w obozach pracy. Po wojnie w 1945 został profesorem seminarium duchownego w Białymstoku i ponownie na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1949 był rektorem kapituły metropolitalnej w Warszawie.

22 kwietnia 1950 został prekonizowany biskupem koadiutorem biskupa Karola Radońskiego we Włocławku. Sakrę biskupią odebrał w tajemnicy przed władzami 27 grudnia 1952 w Siedlcach z rąk biskupa Ignacego Świrskiego, a uroczystego ingresu do włocławskiej katedry dokonał 25 października 1953.

Był aktywnym uczestnikiem soboru watykańskiego II. W 1967 przeprowadził synod diecezjalny – sesja generalna tego synodu odbyła się w dniach od 6 do 9 listopada 1967[1]. Był autorem licznych prac z dziedziny mariologii.

Zginął w wypadku samochodowym 16 września 1968[2]. Pochowany został w katedrze włocławskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Diecezja Włocławska. diecezja.wloclawek.pl. [dostęp 2020-02-27].
  2. Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej nr 1/2003. ipn.gov.pl. [dostęp 2019-07-29].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Pawłowski (biskup)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy