Antoni Porębski


Antoni Porębski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Porębski (ur. 3 maja 1898 w Wielopolu, zm. 18 maja 1967 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, dziekan, proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Sanoku, kanonik honorowy kapituły przemyskiej, prepozyt.

Życiorys | edytuj kod

Grobowiec rodziny Porębskich na Nowym Cmentarzu w Zagórzu

Urodził się 3 maja 1898 w Wielopolu koło Zagórza w wielodzietnej rodzinie jako syn Jana (1867-1936, strażnik kolejowy[1]) i Walerii z domu Staniec (1879-1933)[2]. Kształcił się w C. K. Gimnazjum Męskim w pobliskim Sanoku, gdzie podczas I wojny światowej w 1916 ukończył V klasę[3]. Następnie uczęszczał do Gimnazjum w Przemyślu. Tam wstąpił do Seminarium Duchownego. 27 maja 1923 otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1923 do 1924 posługiwał jako katecheta w parafii Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej w Rzepienniku Biskupim[4]. Od października 1924 pracował w przemyskiej Kurii Biskupiej, w tym jako sekretarz[5], od grudnia 1924 kapelan domowy biskupa ordynariusza bpa Anatola Nowaka[6], od połowy 1926 notariusz Sądu Duchownego[7] oraz wicekanclerz. W 1928 zdał egzamin konkursowy[8]. W 1930 otrzymał tytuł Expositorium Canonicale[9].

Ze stanowiska wicekanclerza Kurii Biskupiej w styczniu 1939 został mianowany proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku[10][11], działającej w kościele pod tym wezwaniem (jego poprzednikiem był ks. Bartłomiej Krukar). Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej dokonał remontu plebanii przykościelnej. W 1939 dokonał poświęcenia kościoła św. Antoniego w Lisznej[12]. Funkcję proboszcza pełnił podczas okupacji niemieckiej, a następnie przez ponad 20 lat w okresie PRL. W 1941 otrzymał przywilej noszenia rokiety i mantoletu. Po wojnie do kościoła zostały zakupione nowe dzwony i organy, a także trzy witraże. W 1952 dokonał poświęcenia nowej kaplicy w Płowcach[13]. W 1953 został mianowany kanonikiem honorowym kapituły diecezji przemyskiej[2]. Pełnił urząd prepozyta[14]. Proboszcz Antoni Porębski odwiedzał internowanego w bieszczadzkim klasztorze nazaretanek w Komańczy kardynała Stefana Wyszyńskiego (proboszczem w Komańczy był ks. Stanisław Porębski[15]) oraz gościł go w Sanoku po zwolnieniu 28 września 1956[16]. Po 1957 wspierał i patronował odbudowie klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu[17]. W 1961 w imieniu parafii nabył od Jerzego Orawca kamienicę przy ul. Jana III Sobieskiego 10 w Sanoku[18][19]. Przez 22 lata pełnił funkcję dziekana w Sanoku.

Antoni Porębski zmarł w nocy 17/18 maja 1967[2][20][21]. Został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zagórzu 20 maja 1967 w grobowcu rodzinnym[2], który został odnowiony do 2006[22].

Jego następcą na stanowisku proboszcza w Sanoku został Adam Sudoł[23].

Brat Antoniego Porębskiego, Władysław, także został księdzem (posługiwał w Medyce)[24].

Przypisy | edytuj kod

  1. CK Gimnazjum Państwowe Wyższe w Sanoku. Katalog główny, rok 1913/14 (zespół 7, sygn. 61). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 325.
  2. a b c d Księga Zmarłych 1959–1975 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 88 (poz. 54).
  3. XXXIV. Sprawozdanie Dyrekcyi c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1915/16. Sanok: 1916, s. 67.
  4. Kapłani pracujący w Rzepienniku wczoraj i dziś. rzepiennik.org. [dostęp 24 listopada 2014].
  5. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 9-10, s. 112, 1924. 
  6. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 12, s. 168, 1924. 
  7. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 6, s. 152, 1926. 
  8. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 10-11, s. 230, 1928. 
  9. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej”. 7-8, s. 305, 1930. 
  10. Zmiany na stanowiskach i urzędach duchownych. „Kronika Dyecezyi Przemyskiej O.Ł.”. Z. 1, s. 41, 1939. 
  11. Otton Szmyd: Jubileusz 600-lecia OO. Franciszkanów w Sanoku. Sanok: Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Bożej Pocieszenia w Sanoku, 1977, s. 37.
  12. Liszna zdjęcia, galeria - zdjęcie, Kościół pw. św.Antoniego z 1939r. mapy.eholiday.pl. [dostęp 24 listopada 2014].
  13. Kaplica filialna w Płowcach. fara.sanok.pl. [dostęp 24 listopada 2014].
  14. Dokumenty. parafia-zagorz.pl. [dostęp 24 listopada 2014].
  15. Krzysztof Kaczmarski: Internowanie w Komańczy. naszdziennik.pl, 19 czerwca 2012. [dostęp 23 listopada 2014].
  16. Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. W dobie stalinowskiego terroru w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 788.
  17. Zagórski karmel - ruiny klasztoru w Zagórzu. twojebieszczady.net. [dostęp 24 listopada 2014].
  18. Adam Sudoł: Wybór z Księgi Ogłoszeń Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku (lata 1967–1995). Sanok: 2001, s. 46. ISBN 83-914224-7-X.
  19. Edward Zając: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. W stulecie konsekracji 1897-1997. Sanok: Miejska Biblioteka Publiczna im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku, 1997, s. 52. ISBN 83-905046-4-2.
  20. Adam Sudoł: Polska Ojczyzna moja. Część II. Sanok: 1999, s. 3.
  21. Adam Sudoł: Wybór z Księgi Ogłoszeń Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku (lata 1967–1995). Sanok: 2001, s. 17, 18, 364. ISBN 83-914224-7-X.
  22. Odnowiony grobowiec. „Góra Przemienienia”, s. 5, Nr 36 (160) z 3 września 2006. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku
  23. Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. Po przełomie październikowym w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 798.
  24. Księża Antoni i Władysław Porębscy podczas odwiedzin ks. Prymasa Stefana Wyszyńskiego w Komańczy. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 24 listopada 2014].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Antoni Porębski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy