Antoni Reński


Antoni Reński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Reński – ur. 13 czerwca 1924 w Warszawie, zm. 18 marca 2003 w Warszawie[1] – polski prozaik.

Ukończył WSE w Krakowie. W okresie okupacji działał w Szarych Szeregach. Od 1944 roku był więziony w Pawiaku. W latach 1944-1945 był więziony w KL Gross Rosen. Debiutował jako prozaik w 1949 roku na łamach Polskiego Radia.

Spis treści

Nagrody | edytuj kod

  • 1979 - nagroda III stopnia za tom wspomnień Tramwaj z Alei Szucha
  • 1983 nagroda II stopnia Ministra Obrony Narodowej za powieść Czytanie z dłoni

Twórczość | edytuj kod

  • Tramwaj z Alei Szucha
  • Czytanie z dłoni
  • Wyrzeźbione w pamięci
  • Wyjść z labiryntu
  • Chanukowe świece
  • Dossier Hitlera

Przypisy | edytuj kod

  1. Biografia Antoniego Reńskiego

Bibliografia | edytuj kod

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Reński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy