Antoni Wojtanowicz


Antoni Wojtanowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Wojtanowicz (ur. 18 listopada 1893, zm. 2 maja 1964 w Łodzi) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 18 listopada 1893. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, w którym w 1914 ukończył VIII klasę bez zdania egzaminu dojrzałości[1][2].

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3][4][5]. W 1922 pełnił funkcję dowódcy 6 baterii II dywizjonu w 3 pułku artylerii ciężkiej[6]. W 1923 był przydzielony do 22 pułku artylerii polowej w garnizonie Rzeszów[7], a w 1924 oficerem nadetatowym tej jednostki[8] i wówczas służył w Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu[9]. W 1928 pozostawał oficerem 22 pułku artylerii lekkiej[10]. Został awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 i w 1932 zweryfikowany z lokatą 7[11]. W 1932 był w kadrze Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu[12].

W okresie mobilizacji wobec zagrożenia konfliktem zbrojnym w sierpniu 1939 został mianowany dowódcą 25 pułku artylerii lekkiej (podporządkowanemu 25 Dywizji Piechoty, wchodzącej w skład Armii „Poznań”) i pełnił tę funkcję po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej[13]. Był ostatnim dowódcą pułku[14]. Wzięty do niewoli przebywał w niemieckim obozie jenieckim.

Po wojnie mianowany pułkownikiem[15]. Zamieszkiwał w Łodzi (1958)[16]. Pełnił funkcję kierownika biura Polskiego Związku Wędkarskiego w Łodzi[15].

Zmarł 2 maja 1964 w Szpitalu im. Norberta Barlickiego w Łodzi[15][17]. Został pochowany na Cmentarzu Doły w Łodzi 6 maja 1964[15].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. XXXIII. Sprawozdanie Dyrekcyi c.k. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1913/14. Sanok: 1914, s. 70.
  2. Maria Myćka-Kril: Dorobek nauczycieli i uczniów Gimnazjum w Sanoku. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 97.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1820.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 743.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 460.
  6. Waldemar Jaskulski: Podpułkownik Ludwik Kiok (1892–?). Przyczynek do biografii. uwb.edu.pl. [dostęp 14 października 2014].
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 757.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 678.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 63.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 396.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 184.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 813.
  13. 25 Pułk Artylerii Lekkiej Ziemi Kaliskiej. bohaterowie1939.pl. [dostęp 14 października 2014].
  14. 25 pułk artylerii lekkiej Ziemi Kaliskiej. przedmoscie-kalisz.pl. [dostęp 14 października 2014].
  15. a b c d Antoni Wojtanowicz. Nekrolog. „Dziennik Łódzki”, s. 2, Nr 106 z 5 maja 1964. 
  16. Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 152.
  17. Ludwik Głowacki, 1985: "Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Antoni Wojtanowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy