Antoni Zygmund


Antoni Zygmund w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antoni Zygmund (ur. 25 grudnia 1900 w Warszawie, zm. 30 maja 1992 w Chicago) – polski matematyk, przedstawiciel warszawskiej szkoły matematycznej.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył Uniwersytet Warszawski i tam też doktoryzował się w 1923 pod kierunkiem Aleksandra Rajchmana. Wykładał m.in. na tej uczelni, w latach 1922–1929 na Politechnice Warszawskiej, a w latach 1930–1939 był profesorem Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1940 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Pracował w Massachusetts Institute of Technology, Mount Holyoke College (1940–1945), University of Pennsylvania (1945–1947), następnie na Uniwersytecie Chicagowskim.

Jego prace dotyczyły głównie analizy harmonicznej, funkcji analitycznych, szeregów trygonometrycznych, rachunku prawdopodobieństwa i teorii całek osobliwych.

Był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (1930–1952), w 1961 został członkiem PAN i Amerykańskiej Akademii Nauk, od 1964 członek Akademii Argentyńskiej, od 1967 członek honorowy Londyńskiego Towarzystwa Matematycznego.

7 września 1973 Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Doktorzy honoris causa UMK. umk.pl. [dostęp 25 lutego 2011].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antoni Zygmund" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy