Antonio Valentín Angelillo


Antonio Valentín Angelillo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antonio Valentín Angelillo (ur. 5 września 1937 roku, zm. 5 stycznia 2018 w Sienie[1]) – argentyński piłkarz grający w ligach argentyńskiej i włoskiej oraz w reprezentacjach obu krajów.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Urodzony w Buenos Aires Angelillo swoje pierwsze kroki w zawodowym futbolu stawiał w klubie Arsenal Sarandí Buenos Aires, w którym rozpoczął grę w 1952 roku. Po trzech latach, w roku 1955, przeszedł do słynnego Racingu, by od roku 1956 grać w barwach jeszcze słynniejszego Boca Juniors.

Angelillo wraz z Sívorim i Maschio w późnych latach 50. wyemigrowali do Włoch, czym wśród argentyńskich kibiców zarobili sobie na przydomek „aniołowie z brudnymi twarzami”. Znani byli także pod nazwą „trójcy śmierci” z powodu zabójczych końcówek.

W latach 1957 - 1961 Angelillo rozegrał w barwach Interu Mediolan 127 meczów zdobywając 77 bramek (przy czym w lidze - 113 meczów i 68 bramek).

W sezonie 1958/1959 Angelillo w 33 meczach zdobył 33 bramki i został królem strzelców. W historii ligi włoskiej więcej bramek w jednym sezonie zdobył tylko Gunnar Nordahl - 34 bramki w sezonie 1950/1951. Chociaż Angelillo był najlepszym strzelcem Interu, nigdy nie zdobył mistrzostwa Włoch. Angelillo związał się z tancerką z klubu nocnego, a nowy trener Interu - Helenio Herrera - wyrzucił go z drużyny twierdząc, że ma to zły wpływ na zawodnika.

Od roku 1961 do 1965 Angelillo rozegrał 106 meczów w klubie AS Roma zdobywając w Serie A dalszych 27 bramek. Potem był jeden sezon w AC Milan (11 meczów i 1 gol), a następnie rok w klubie Lecco (1 gol w 12 meczach) i spadek do drugiej ligi (Serie B). Ostatni sezon w swej piłkarskiej karierze Angelillo rozegrał w drugiej lidze włoskiej, w klubie Genoa CFC.

Reprezentacja | edytuj kod

W reprezentacji Argentyny Angelillo rozegrał 11 meczów. Większość z nich podczas zwycięskiego dla Argentyny Copa América 1957, w którym Angelillo zdobył w 6 meczach 8 bramek zostając wicekrólem strzelców turnieju (tylko w ostatnim meczu z Peru ani razu nie trafił do siatki).

Po tych niezwykle udanych mistrzostwach Ameryki Południowej Angelillo wraz z dwoma innymi równie znakomitymi graczami – Omarem Sívorim i Humberto Maschio – zostali zakupieni przez włoskie kluby i wyemigrowali z kraju. Po uzyskaniu włoskiego obywatelstwa Angelillo rozegrał w reprezentacji Włoch 2 mecze, w których zdobył 1 bramkę.

Przypisy | edytuj kod

  1. È morto Angelillo, l'angelo dalla faccia sporca. Ex attaccante di Inter, Roma e Milan (wł.). sport.sky.it. [dostęp 2018-01-07].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Antonio Valentín Angelillo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy