Antonio de Ulloa


Antonio de Ulloa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Antonio de Ulloa (ur. 12 stycznia 1716 w Sewilli, zm. 3 lipca 1795 w Isla de León) – hiszpański astronom i polityk, członek Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk[1].

W towarzystwie Jorge Juana y Santacilia badał kulistość ziemi (1736–1744).

W 1745 wziął go do niewoli kapitan brytyjskiego statku. De Ulloa zrobił wrażenie swą wiedzą w Londynie i został członkiem Royal Society.

W latach 1766–1768 był gubernatorem hiszpańskiej Luizjany.

Dzieła powstałe we współpracy z Jorge Juanem y Santacilia | edytuj kod

  • Plan del camino de Quito al río Esmeraldas, según las observaciones astronómicas de Jorge Juan y Antonio de Ulloa (1736–1742)
  • Observaciones astronómicas y físicas hechas en los Reinos del Perú (Madrid, 1748)
  • Relación histórica del viaje hecho de orden de su Majestad a la América Meridional (Madrid, 1748)
  • Disertación Histórica y Geográfica sobre el Meridiano de Demarcación entre los dominios de España y Portugal (1749)
  • Noticias Secretas de América, sobre el estado naval, militar y político del Perú y provincia de Quito (1748, opublikowane w Londynie w 1826), publikacja zakazana przez władze hiszpańskie

Przypisy | edytuj kod

  1. Antonio de Ulloa w Nordisk familjebok (szw.). runeberg.org. [dostęp 2012-12-01].


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Antonio de Ulloa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy