Apatia (psychopatologia)


Apatia (psychopatologia) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Apatia (z gr. apátheia 'niewrażliwość' od a 'brak' i páthos 'doświadczenie; uczucie; namiętność; cierpienie')[1] – stan znacznie zmniejszonej wrażliwości na bodźce emocjonalne i fizyczne. Towarzyszy mu obniżenie aktywności psychicznej i fizycznej, utrata zainteresowań, zmniejszenie liczby kontaktów społecznych, anhedonia.

Apatia jest częstym objawem depresji. Jest też częstym składnikiem objawów negatywnych w schizofrenii. Występuje także w zaburzeniach nerwicowych, wczesnej fazie kalectwa lub jako reakcja na silny uraz psychiczny.

Nie należy mylić jej z apatheią (apatheia, stgr. ἀπάθεια) według poglądów filozoficznych stoików – stanu wolnego od wzruszeń, pozwalającego osiągnąć pełnię szczęścia.

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik Wyrazów Obcych

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Internetowa Encyklopedia WIEM: Apatia. Onet.pl.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Apatia (psychopatologia)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy