Aphelacarus


Aphelacarus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aphelacarusrodzaj roztoczy z kohorty mechowców i rodziny Aphelacaridae.

Rodzaj ten został opisany w 1932 roku przez François Grandjean. Gatunkiem typowym wyznaczono Parhypochthonius acarinus[1][2].

Mechowce te mają tarczę prodorsalną i wszystkie szczeciny notogastralne zbliżonej grubości. Ich sensile są krótkie, wrzecionowate, spiczasto zakończone i krótsze od prodorsum[3].

Rodzaj semikosmopolityczny[2].

Należy tu tylko gatunek Aphelacarus acarinus z dwoma podgatunkami[2]:

Przypisy | edytuj kod

  1. François Grandjean. Au sujet des Palaeacariformes Trägårdh. „Bulletin du Muséum National d'Histoire Naturelle”. 4, s. 411–426, 1932. 
  2. a b c Luis S. Subías: Listado sistemático, sinonímico y biogeográfico de los Ácaros Oribátidos (Acariformes: Oribatida) del Mundo (Excepto fósiles). lipiec 2010. [dostęp 2015-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-06)].
  3. M. Luxton. Cryptostigmata (Arachnida: Acari) - a concise review. „Fauna of New Zealand”, 1985. ISSN 0111-5383
Na podstawie artykułu: "Aphelacarus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy