Apolonia Załuska-Strömberg


Apolonia Załuska-Strömberg w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Apolonia Gertruda Junosza-Załuska-Strömberg (ur. 9 lutego 1906 w Grudziądzu, zm. 25 lutego 2005) – polska i szwedzka filolog, tłumaczka, lektorka uniwersytecka.

Życiorys | edytuj kod

Dzieciństwo spędziła w Brodnicy, od 13 roku życia uczyła się w szkole dla dziewcząt w Kościerzynie. W 1924 ukończyła gimnazjum w Warszawie, a następnie studiowała na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Poznańskiego. W 1930 obroniła pracę pt. "Przyroda w twórczości Franciszka Karpińskiego" i uzyskała stopień magistra filologii[1].

Doktoryzowała się w 1934 przedstawiając pracę pt. "Poezja opisowa Dellille'a w Polsce"[2] na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskała wówczas wyróżnienie za najlepszą pracę roku. W 1936 zamieszkała w Warszawie, gdzie rozpoczęła studia w zakresie filologii szwedzkiej, a po otrzymaniu stypendium wyjechała do Szwecji, gdzie do 1939 pracowała jako lektor języka polskiego na uniwersytecie w Uppsali[2], równocześnie tłumacząc ze szwedzkiego i pracując naukowo. Pierwsze przetłumaczone i gotowe do druku książki spłonęły na początku wojny Książnicy Atlas w Warszawie[1].

W 1939 powróciła do Polski i udzielała lekcji z języka szwedzkiego, wybuch II wojny światowej zastał ją w Brodnicy. Ukrywając swoje wykształcenie pracowała fizycznie aktywnie angażując się w działalność konspiracyjną Armii Krajowej, dosięgnęły ją represje związane z akcją "Łańcuch". Po zakończeniu działań wojennych została dyrektorem liceum w Brodnicy, ale po kilku miesiącach zrezygnowała z tego stanowiska i przeniosła się do Krakowa, gdzie została lektorem szwedzkiego na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1946 otrzymała stypendium Ministerstwa Wychowania Religijnego i Oświecenia Publicznego w Warszawie i wyjechała do Uppsali, gdzie podjęła pracę lektora języka polskiego na uniwersytecie i kontynuując równocześnie studia nad językami nordyckimi, szczególnie językiem staroislandzkim[1]. Od 1957 wykładała tam filologię skandynawską[2].

Na język polski przełożyła wiele klasycznych dzieł i sławnych sag islandzkich, m.in. wydaną w 1986 przez Ossolineum Eddę poetycką.

Była członkinią wielu stowarzyszeń naukowych, m.in.: Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Språkvetenskapliga Sällskapet w Uppsali i Samfundet för Nordisk Förskning w Sztokholmie[3].

Zgodnie z jej ostatnią wolą spuścizna w postaci korespondencji, publikacji, dokumentów oraz rzeczy osobistych została przekazana do muzeum w Brodnicy[4].

Odznaczenia | edytuj kod

Za wkład w szerzenie kultury islandzkiej rząd tego kraju przyznał jej najwyższe odznaczenie – Krzyż Rycerski Orderu Sokoła Islandzkiego.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Załuska – Strömberg Apolonia, Salon Kulturalny Kobiet 7 marca 2014. salonkulturalny.pl. [dostęp 2016-11-04].
  2. a b c Wybór członków Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie, Polskie Towarzystwo Naukowe na Ojczyźnie s. 113. docplayer.pl. [dostęp 2016-11-04].
  3. Apolonia Zaluska-Strömbergs korrespondens med bokförlaget Wydawnictwo Poznanskie. ediffah.org. [dostęp 2016-11-04].
  4. "Konsul Królestwa Szwecji wraz z małżonką spełniają wolę dawnej mieszkanki Brodnicy - śladem islandzkich sag", Gazeta Pomorska 28 lipca 2009. pomorska.pl. [dostęp 2016-11-04].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Apolonia Załuska-Strömberg" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy