Apomorfina


Apomorfina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niebezpieczeństwo

Apomorfina (łac. Apomorphinum) – agonista receptorów dopaminergicznych D1 i D2 z silniejszym wpływem na te drugie[6], posiadająca silne właściwości wymiotne, stosowana w diagnostyce i leczeniu choroby Parkinsona oraz w mniejszych dawkach w leczeniu zaburzeń erekcji.

Korzystne działanie w leczeniu zaburzeń erekcji odkryto przypadkowo u pacjentów leczonych na chorobę Parkinsona. Mechanizm działania apomorfiny jest odmienny od występującego przy stosowaniu sildenafilu i jego pochodnych. Apomorfina jest stosowana w postaci tabletek podjęzykowych, które rozpuszczają się w ok. 10 minut i wchłaniają poprzez błonę śluzową jamy ustnej. Działanie powodujące erekcję pojawia się w ciągu ok. 20 minut.

Wbrew nazwie nie jest pochodną morfiny ani nie działa na receptory opioidowe. Nazwa pochodzi od faktu, że można ją uzyskać z morfiny.

Apomorfina pod nazwą handlową Uprima lub Ixsense była dostępna od 2001 roku na rynku europejskim do leczenia zaburzeń erekcji. W 2006 roku decyzją europejskiej instytucji kontrolującej obrót farmaceutykami EMA Uprima/Ixsense została wycofana ze sprzedaży[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VI. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176. ISBN 83-88157-18-3.
  2. Apomorfina (CID: 6005) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  3. Apomorfina (DB00714) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  4. a b Apomorfina (ang.) w bazie ChemIDplus, United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-02-18].
  5. Department of Chemistry, The University of Akron: (–)-10,11-dihydroxyaporphine (ang.). [dostęp 2012-02-18].
  6. Millan MJ, Maiofiss L, Cussac D, Audinot V, Boutin JA, Newman-Tancredi A. Differential actions of antiparkinson agents at multiple classes of monoaminergic receptor. I. A multivariate analysis of the binding profiles of 14 drugs at 21 native and cloned human receptor subtypes. „The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics”. 303 (2), s. 791–804, Listopad 2002. DOI: 10.1124/jpet.102.039867. PMID: 12388666
  7. European Medicines Agency - System/website unavailable, www.emea.europa.eu [dostęp 2018-05-19]  (ang.).

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Apomorfina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy