Appiusz Klaudiusz Pulcher (konsul 212 p.n.e.)


Appiusz Klaudiusz Pulcher (konsul 212 p.n.e.) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Appius Claudius Pulcher (zm. 212 p.n.e.) – członek patrycjuszowskiego rodu Klaudiuszów Pulcher, jednego z najbardziej wpływowych w okresie republiki. Syn Publiusza Klaudiusza Pulchra, konsula w 249 r. p.n.e.

W 217 p.n.e. był edylem. W następnym roku jako trybun wojskowy brał udział w bitwie pod Kannami. Razem z Scypionem Afrykańskim dowodził oddziałami wycofującymi się do Canusium (dzisiejsze Canosa di Puglia)[1]. W 215 p.n.e. został pretorem[2] i poprowadził niedobitki pokonanej armii na Sycylię[3] gdzie bezskutecznie próbował odwieść Hieronymusa, wnuka Hierona II od przyłączenia się do Kartagińczyków[4]. Pozostał na Sycylii przez następny rok jako propretor i legat Marka Klaudiusza Marcellusa dowodząc flotą. W 212 p.n.e. został wybrany konsulem[5] i razem z kolegą w urzędzie Kwintusem Fulwiuszem Flakkusem rozpoczęli oblężenie Kapui. Przedłużono mu dowództwo na następny rok. W bitwie z Hannibalem pod Kapuą odniósł rany[6], na skutek których zmarł wkrótce po poddaniu się miasta.

Jego trzej synowie również osiągnęli konsulat; byli to:

Przypisy | edytuj kod

  1. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXII;53
  2. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXIII;24
  3. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXIII;30,31
  4. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXIV;6,7
  5. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXV, 3
  6. Tytus Liwiusz; Dzieje Rzymu od założenia Miasta; Księga XXV;6

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Appiusz Klaudiusz Pulcher (konsul 212 p.n.e.)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy