ArBeO


Tlenek argonu berylu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z ArBeO) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tlenek argonu berylu (tlenek argonowo-berylowy), ArBeO – nieorganiczny związek chemiczny, kompleks argonu z tlenkiem berylu, w przeszłości rozważany jako pierwszy odkryty związek chemiczny argonu.

Spis treści

Przewidywania | edytuj kod

Istnienie kompleksu tlenku berylu z argonem zostało przewidziane przez W. Kocha i G. Frenkinga w 1986 roku[2] – obliczona siła wiązania kompleksu jest szacowana na 6,7[3] (7,0[4]) – 10,12[2] kcal/mol. W 1991 roku opublikowano wyniki optymalizacji geometrii cząsteczki oraz obliczeń jej energetycznej i elektronowej charakterystyki wykonanej przy użyciu bazy funkcyjnej STO-3G w modelu perturbacyjnym Møllera-Plesseta drugiego rzędu[5].

Dyskusja dotycząca udanej syntezy | edytuj kod

W 1994 roku zespół kierowany przez Craiga A. Thompsona dokonał udanej syntezy kompleksu oraz opublikował jego dane spektralne. Obserwowane wartości liczby falowej dla drgań rozciągających wynosiły 1526,1 −1 dla 16O oraz 1497,7 cm−1 dla kompleksu zawierającego izotop 18O[6] – wartości te były bardzo zgodne z wynikami przeprowadzonych prac obliczeniowych – 1516 cm−1 dla 16O oraz 1488,4 cm−1 dla 18O[3]. Autor publikacji opisującej syntezę ArBeO nie zadeklarował, że jest to pierwszy „prawdziwie” chemiczny związek argonu, natomiast z prac teoretycznych wynika, że otrzymane indywiduum chemiczne jest kompleksem związanym wyłącznie w wyniku oddziaływań wzbudzonych dipoli[3][4][7].

Podsumowujące wyniki badań | edytuj kod

Istnienie kompleksu ArBeO potwierdzają również późniejsze wyniki prac teoretycznych zespołu Akiry[8] oraz Linguerriego[9] – drugi spośród wymienionych zespołów przewidział również istnienie szeregu podobnych metastabilnych kompleksów i jonów: ArBeO+, ArBeO2+, Ar2BeO, Ar2BeO+, Ar2BeO2+, Ar3BeO, Ar3BeO+ i Ar3BeO2+. Synteza tego kompleksu nie była chwilowym trendem zaobserwowanym w literaturze naukowej – zainteresowanie nim zostało również wyrażone w publikacjach zespołów Laia[10], Pana[11][12], Zoua[13], Tebaiego[14], Zhanga[15] i Borocciego[16].

Przypisy | edytuj kod

  1. ArBeO (ang.) w bazie NIST Chemistry WebBook, National Institute of Standards and Technology. [dostęp 2015-08-03].
  2. a b Pavel Hobza, Paul von Ragué Schleyer. On the nature of the bonding in X−Be−O molecules (X = He, Ne, Ar). „Collection of Czechoslovak Chemical Communications”. 53 (10), s. 2230–2238, 1988. DOI: 10.1135/cccc19882230. ISSN 0366-547X
  3. a b c A. Veldkamp, G. Frenking. Structures and bond energies of the noble gas complexes NgBeO (Ng = Ar, Kr, Xe). „Chemical Physics Letters”. 226 (1–2), s. 11–16, 1994. DOI: 10.1016/0009-2614(94)00697-0
  4. a b Gernot Frenking, Wolfram Koch, Juergen Gauss, Dieter Cremer. Stabilities and nature of the attractive interactions in HeBeO, NeBeO, and ArBeO and a comparison with analogs NGLiF, NGBN, and NGLiH (NG = He, Ar). A theoretical investigation. „Journal of the American Chemical Society”. 110 (24), s. 8007–8016, November 1988. DOI: 10.1021/ja00232a009. ISSN 0002-7863
  5. T.V. Bez'yazychnaya, V.M. Zelenkovskii, A.L. Pushkarchuk, A.G. Ul'yashin. Feasibility of the existence of stable neutral molecules including the atoms of noble gases helium, neon, and argon. „Doklady Akademii Nauk BSSR”. 35 (5). s. 450–452. ISSN 0002-354X (ros.). 
  6. Craig A. Thompson, Lester Andrews. Noble Gas Complexes with BeO: Infrared Spectra of NG-BeO (NG = Ar, Kr, Xe). „Journal of the American Chemical Society”. 116 (1), s. 423–424, 1994. DOI: 10.1021/ja00080a069
  7. Ming Wah Wong. Prediction of a Metastable Helium Compound:  HHeF. „Journal of the American Chemical Society”. 122 (26), s. 6289–6290, 2000. DOI: 10.1021/ja9938175
  8. Akira Nakayama, Keisuke Niimi, Yuriko Ono, Tetsuya Taketsugu. Competing effects of rare gas atoms in matrix isolation spectroscopy: A case study of vibrational shift of BeO in Xe and Ar matrices. „The Journal of Chemical Physics”. 136 (5), s. 054506, 2012. DOI: 10.1063/1.3680562. ISSN 1089-7690
  9. Roberto Linguerri, Najia Komiha. Solvation effects and stabilization of multicharged ions: a case study of Ar(m)BeO(q+) complexes. „Physical chemistry chemical physics”. 14 (12), 2014. Royal Society of Chemistry. ISSN 1463–9084. Sprawdź autora:1.
  10. Tai-Yuan Lai, Chun-Yu Yang, Hsiao-Jing Lin, Chang-Yu Yang i inni. Benchmark of density functional theory methods on the prediction of bond energies and bond distances of noble-gas containing molecules. „The Journal of Chemical Physics”. 134 (24), s. 244110, 2011. DOI: 10.1063/1.3603455
  11. Sudip Pan, Said Jalife, R. Mahesh Kumar, Venkatesan Subramanian i inni. Structure and Stability of (NG)nCN3Be+3 Clusters and Comparison with (NG)BeY0/+. „ChemPhysChem”. 14 (11), s. 2511–2517, 2013. DOI: 10.1002/cphc.201300357
  12. SudipS. Pan SudipS. i inni, In Quest of Strong Be−Ng Bonds among the Neutral Ng–Be Complexes, „The Journal of Physical Chemistry A”, 2, 118, 2014, s. 487–494, DOI10.1021/jp409941v .
  13. Wenli Zou, Davood Nori-Shargh, James E. Boggs. On the Covalent Character of Rare Gas Bonding Interactions: A New Kind of Weak Interaction. „The Journal of Physical Chemistry A”. 117 (1), s. 207–212, 2013. DOI: 10.1021/jp3104535
  14. Y. Tebai, N.-E. Jaidane, D. Ben Abdallah, Ph. Halvick i inni. Theoretical spectroscopic characterization of the ArBeO complex. „The Journal of Chemical Physics”. 141 (17), s. 174305, 2014. DOI: 10.1063/1.4900770
  15. Qingnan Zhang, Mohua Chen, Mingfei Zhou, Diego M. Andrada i inni. Experimental and Theoretical Studies of the Infrared Spectra and Bonding Properties of NgBeCO3 and a Comparison with NgBeO (Ng = He, Ne, Ar, Kr, Xe). „The Journal of Physical Chemistry A”. 119 (11), s. 2543–2552, 19 marca 2015. DOI: 10.1021/jp509006u
  16. Stefano Borocci, Maria Giordani, Felice Grandinetti. Bonding Motifs of Noble-Gas Compounds As Described by the Local Electron Energy Density. „The Journal of Physical Chemistry A”. 119 (24), s. 6528–6541, 18 czerwca 2015. DOI: 10.1021/acs.jpca.5b03043
Na podstawie artykułu: "ArBeO" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy