Araks (1916)


Impatiente (1916) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Araks (1916)) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Impatientefrancuskie awizo z okresu I wojny światowej, a następnie rumuńska kanonierka, jeden z czterech pozyskanych przez Rumunię okrętów typu Friponne. Jednostka została zwodowana w 1916 roku w stoczni Arsenal de Brest w Breście, a do służby w Marine nationale przyjęto ją w 1917 roku. W styczniu 1920 roku okręt został zakupiony przez Rumunię i wszedł w skład Marynarki Wojennej pod nazwą „Căpitan Dumitrescu Constantin”. 5 września 1944 roku kanonierka została zdobyta przez żołnierzy radzieckich i następnie wcielona do służby w Marynarce Wojennej ZSRR jako „Araks”. Okręt zatonął na minie nieopodal Odessy 10 stycznia 1945 roku, po czym go podniesiono i złomowano.

Spis treści

Projekt i budowa | edytuj kod

Awiza typu Friponne (klasyfikowane też jako kanonierki do zwalczania okrętów podwodnych) zostały zamówione na podstawie wojennego programu rozbudowy floty francuskiej z 1916 roku[1]. Okręty były w zasadzie identyczne z awizami typu Ardent, różniąc się głównie rodzajem siłowni – silnikami Diesla w miejsce napędu parowego, dzięki czemu znacznie wzrósł zasięg pływania[1]. Początkowo planowano budowę 13 jednostek, jednak ukończono jedynie osiem[1].

„Impatiente” zbudowany został w stoczni Arsenal de Brest[1][2]. Położenie stępki i wodowanie okrętu odbyło się w 1916 roku, a do służby w Marine nationale wszedł on w 1917 roku[3].

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod

Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych (we Francji klasyfikowane jako awizo 2. klasy)[1][3]. Długość całkowita kadłuba wynosiła 60,2 metra (57,8 metra między pionami), szerokość 7 metrów i zanurzenie 2,6 metra[4]. Wyporność standardowa wynosiła 375 ton, zaś pełna 443 tony[4][a]. Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne Sulzer o łącznej mocy 900 KM, poruszające poprzez wały napędowe dwoma śrubami (jednostka nie posiadała komina)[2][5]. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 14,5 węzła[3][6]. Okręt zabierał 30 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów (lub 1600 Mm przy 15 węzłach)[2][6].

Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 100 mm L/40 M1897 i dwóch zrzutni bomb głębinowych[3][6][b].

Załoga okrętu liczyła 50 oficerów, podoficerów i marynarzy[2][4].

Służba | edytuj kod

Kanonierka służyła na Morzu Śródziemnym[1]. 9 stycznia 1920 roku okręt został zakupiony przez Rumunię (wraz z bliźniaczymi jednostkami „Mignonne”, „Chiffonne” i „Friponne”) i już 15 stycznia wszedł w skład Marynarki Wojennej pod nazwą „Căpitan Dumitrescu Constantin” i oznaczeniem burtowym „Dm”[2][4]. Jednostka otrzymała imię na cześć oficera rumuńskiej marynarki, poległego podczas I wojny światowej[2]. Na przełomie 1939 i 1940 roku dokonano modernizacji uzbrojenia jednostki: zdemontowano oba działa kal. 100 mm, instalując w zamian dwa pojedyncze działka plot. SK C/30 kal. 37 mm L/80[4]. W 1942 lub 1943 roku obrona przeciwlotnicza okrętu została wzmocniona przez montaż pojedynczego działka C/38 kal. 20 mm L/65, zaś na początku 1944 roku jedno z działek kal. 37 mm zostało zastąpione działem SK C/30 kal. 88 mm L/42[4]. 5 września 1944 roku kanonierka została zdobyta przez żołnierzy radzieckich w Konstancy i następnie wcielona do służby w Marynarce Wojennej ZSRR jako „Araks”[7]. 10 stycznia 1945 roku nieopodal Odessy okręt wszedł na minę i zatonął[8][7]. Dziewięć dni później został podniesiony i następnie złomowany[8][c].

Uwagi | edytuj kod

  1. Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215 i Gogin 2018F ↓ podają wyporność normalną 315 ton, zaś McMurtrie 1941 ↓, s. 388 – 350 ton.
  2. McMurtrie 1941 ↓, s. 388 podaje, że okręt był uzbrojony także w dwa karabiny maszynowe.
  3. Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 422 twierdzi, że okręt w 1944 roku był w złym stanie i został złomowany w Rumunii; Gogin 2018A ↓ podaje natomiast alternatywną wersję, według której okręt został zwrócony Rumunii, naprawiony i służył jako „Dumitrescu” do 1959 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 216.
  2. a b c d e f McMurtrie 1941 ↓, s. 388.
  3. a b c d Gogin 2018F ↓.
  4. a b c d e f Gogin 2018C ↓.
  5. Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215-216.
  6. a b c Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 215.
  7. a b Gogin 2018A ↓.
  8. a b Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 324.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Araks (1916)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy