Arjen Robben


Arjen Robben w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Arjen Robben w barwach Realu Madryt

Arjen Robben (ur. 23 stycznia 1984 w Bedum) – holenderski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika. W latach 2003–2017 reprezentant Holandii. Srebrny medalista Mistrzostw Świata 2010 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2014.

Spis treści

Kariera klubowa | edytuj kod

Początkowo występował w FC Groningen. 3 grudnia 2000 roku zadebiutował w Eredivisie w zremisowanym 1:1 meczu z RKC Waalwijk[2]. Pierwszego gola strzelił 11 marca 2001 w spotkaniu z Ajaksem Amsterdam[3]. W sezonach 2000/2001 i 2001/2002 regularnie występował w pierwszym zespole Groningen. W 2002 roku przeszedł do PSV Eindhoven, w którym szybko wywalczył miejsce w podstawowym składzie. W sezonie 2002/2003 w rozgrywkach holenderskiej ekstraklasy zdobył 12 bramek, przyczyniając się do zdobycia mistrzostwa kraju. Ponadto w 2003 roku wraz z PSV wywalczył Superpuchar Holandii (w meczu z Utrechtem strzelił jednego z trzech goli dla swojego zespołu)[4]. Podczas gry w PSV wykryto u niego raka jądra, którego później udało mu się wyleczyć[5].

Latem 2004 roku za 12 milionów funtów przeszedł do Chelsea[6]. W Premier League zadebiutował 23 października w wygranym 4:0 meczu z Blackburn. Pierwszego gola dla Chelsea strzelił 2 listopada w spotkaniu Ligi Mistrzów z CSKA Moskwa, zapewniając swojemu zespołowi zwycięstwo 1:0[7]. W latach 2004–2007 regularnie występował w londyńskiej drużynie, wraz z nią wywalczył m.in. dwukrotnie mistrzostwo Anglii (2005, 2006)[8]. Ponadto w 2005 roku zdobył nagrodę Bravo Award[9]. W sierpniu 2007 roku został zawodnikiem Realu Madryt[10]. Przez następne dwa lata regularnie występował w jego barwach w rozgrywkach Primera División. Wraz z madryckim klubem zdobył mistrzostwo kraju (2008) oraz Superpuchar Hiszpanii (2008).

Latem 2009 przeszedł do Bayernu Monachium[11]. W nowym zespole zadebiutował 29 sierpnia w meczu z VfL Wolfsburg, w którym strzelił dwa gole i przyczynił się do zwycięstwa 3:0[12]. W sezonie 2009/2010 wraz z Bayernem dotarł do finału Ligi Mistrzów – zagrał w nim przez pełne 90 minut, zaś niemiecki klub przegrał 0:2 z Interem Mediolan[13]. Ponadto w 2010 roku z bawarskim zespołem został mistrzem Niemiec, zdobył puchar kraju (w finałowym spotkaniu z Werderem Brema strzelił jedną z czterech bramek[14]) oraz Superpuchar Niemiec.

W sezonie 2011/2012 wraz ze swoim klubem dotarł ponownie do finału Ligi Mistrzów. Bayern przegrał w nim z Chelsea (1:1, k. 3:4), a on na początku dogrywki nie wykorzystał rzutu karnego – Petr Čech obronił jego strzał[15]. Robben razem z Franckiem Ribérym poprowadził Bayern po potrójną koronę. 25 maja w Finale Ligi Mistrzów UEFA (2012/2013) przeciw Borussi Dortmund (2:1) zdobył zwycięskiego gola dla swojej drużyny pokonując w 89. minucie Romana Weidenfellera. W tym meczu zaliczył też asystę[16].

W maju 2019 Bayern ogłosił, że po zakończeniu sezonu Arjen Robben odejdzie z klubu[17]. Zakończył karierę piłkarską 4 lipca 2019[18][19].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

W 2001 wraz z reprezentacją do lat 20 uczestniczył w mistrzostwach świata w Argentynie. W turnieju tym był podstawowym zawodnikiem – zagrał w trzech meczach grupowych, zaś Holendrzy nie wywalczyli awansu do fazy pucharowej[20]. W kadrze seniorskiej zadebiutował 30 kwietnia 2003 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Portugalią[21]. Pierwszego gola strzelił 11 października w spotkaniu z Mołdawią, przyczyniając się do zwycięstwa 5:0[21]. W 2004 roku wystąpił w mistrzostwach Europy w Portugalii. Zagrał w czterech meczach, a w serii rzutów karnych ćwierćfinałowego spotkania ze Szwecją strzelił decydującego o zwycięstwie Holendrów gola[22].

W 2006 wziął udział w mistrzostwach świata w Niemczech. W turnieju tym zagrał w trzech meczach; ponadto w grupowym spotkaniu z Serbią i Czarnogórą zdobył gola, zapewniając swojej reprezentacji zwycięstwo 1:0[20]. W 2008 uczestniczył w mistrzostwach Europy w Austrii i Szwajcarii – wystąpił w dwóch spotkaniach, a w pojedynku z Francją zdobył bramkę, przyczyniając się do wygranej 4:1[23]. W 2010 był podstawowym zawodnikiem reprezentacji w mistrzostwach świata w RPA, w których Holendrzy zajęli drugie miejsce. W afrykańskim turnieju Robben zagrał w pięciu meczach (m.in. w przegranym 0:1 finale z Hiszpanią) i strzelił dwa gole – w spotkaniu 1/8 finału ze Słowacją (2:1) oraz w półfinałowym pojedynku z Urugwajem (3:2)[20].

W mistrzostwach Europy w Polsce i na Ukrainie (2012), w których Holendrzy zajęli czwarte miejsce w grupie B, Robben był podstawowym zawodnikiem reprezentacji – zagrał we wszystkich trzech meczach[24].

Na mistrzostwach świata w Brazylii zdobył ze swoją drużyną narodową brązowy medal. Na turnieju zdobył trzy gole, a w jednym meczu zagrał z opaską kapitańską, zastępując pauzującego za dwie żółte kartki Robina van Persiego. Nieoficjalnie został laureatem tzw. Brązowej Piłki, co oznacza, że zajął trzecie miejsce w głosowaniu na MVP mistrzostw[25]. Przegrał tylko z Lionelem Messim i Thomasem Müllerem.

Statystyki | edytuj kod

Klubowe | edytuj kod

(aktualne na dzień 25 maja 2019)

Reprezentacyjne | edytuj kod

Sukcesy | edytuj kod

PSV Eindhoven | edytuj kod

Chelsea | edytuj kod

Real Madryt | edytuj kod

Bayern Monachium | edytuj kod

Holandia | edytuj kod

Indywidualne | edytuj kod

Rekordy | edytuj kod

  • Najskuteczniejszy holenderski zawodnik w historii Bayernu Monachium, a także drugi obcokrajowiec: 144 gole[28]

Uwagi | edytuj kod

  1. Uwzględniono: Liga Mistrzów UEFA – 111 (32), Liga Europy UEFA – 2 (0)
  2. Uwzględniono: Superpuchar Holandii – 2 (1), Tarcza Wspólnoty – 2 (0), Superpuchar Hiszpanii – 2 (0), Superpuchar Niemiec – 4 (3), Superpuchar Europy UEFA – 1 (0)

Przypisy | edytuj kod

  1. Arjen Robben / Mittelfeld (niem.). fcbayern.telekom.de. [dostęp 4 października 2012].
  2. RKC Waalwijk 0-0 FC Groningen (niderl.). vi.nl. [dostęp 6 października 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  3. FC Groningen 3-3 Ajax (niderl.). vi.nl. [dostęp 6 października 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  4. Super Cup (niderl.). home.planet.nl. [dostęp 6 października 2011].
  5. Robben reveals his cancer scare (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  6. Chelsea sign Robben (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  7. CSKA Moscow 0-1 Chelsea (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  8. Arjen Robben (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 6 października 2011].
  9. The „Bravo” Award (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  10. Heinze & Robben seal Real switch (ang.). newsimg.bbc.co.uk. [dostęp 6 października 2011].
  11. Real cash in on Dutch duo (ang.). skysports.com. [dostęp 6 października 2011].
  12. FC Bayern München 3:0 (1:0) VfL Wolfsburg (niem.). fussballdaten.de. [dostęp 6 października 2011].
  13. UEFA Champions League 2009-10 (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  14. Erneute Bayern-Party in Berlin (niem.). kicker.de. [dostęp 6 października 2011].
  15. Chelsea 1-1 Bayern Munich (aet, 4-3 pens) (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 24 maja 2012].
  16. Robben ends Bayern’s run of final misery (ang.). uefa.com. [dostęp 4 stycznia 2015].
  17. Wirtualna PolskaW.P. Media Wirtualna PolskaW.P., Oficjalnie: koniec pewnej epoki. Franck Ribery i Arjen Robben opuszczają Bayern Monachium - WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 5 maja 2019 [dostęp 2019-05-23]  (pol.).
  18. Bayern Munich: Arjen Robben ends career, www.tellerreport.com [dostęp 2019-08-02]  (ang.).
  19. Reuters, Arjen Robben retires at 35 after conceding injuries have taken toll, „The Guardian”, 4 lipca 2019, ISSN 0261-3077 [dostęp 2019-08-02]  (ang.).
  20. a b c Arjen ROBBEN (ang.). fifa.com. [dostęp 6 października 2011].
  21. a b Arjen Robben – International Appearances (ang.). rsssf.com. [dostęp 6 października 2011].
  22. Dutch delight in shoot-out (ang.). uefa.com. [dostęp 6 października 2011].
  23. Dominant Dutch progress in style (ang.). uefa.com. [dostęp 6 października 2011].
  24. Arjen Robben (ang.). uefa.com. [dostęp 4 października 2012].
  25. World Cup 2014 statistics (ang.). planetworldcup.com. [dostęp 16 lipca 2014].
  26. Ex aequo z Robertem Lewandowskim.
  27. Netherlands – Player of the Year and Other Awards (ang.). rsssf.com. [dostęp 8 października 2011].
  28. Bayern Munich – All-time top scorers (pol.). transfermarkt.com. [dostęp 2018-09-26].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Arjen Robben" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy