Armator


Armator w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Armator – osoba (osoba prawna lub fizyczna), eksploatująca własny lub wynajęty statek. Zatrudnia kapitana i załogę oraz odpowiada cywilnie za zobowiązania wynikające z eksploatacji statku[potrzebny przypis].

Spis treści

W Polsce | edytuj kod

Według art. 7 Kodeksu morskiego[1] armatorem jest ten, kto we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem morskim własnym lub cudzym.

Ujęcie historyczne | edytuj kod

Dawniej armatorem była nazywana osoba, która na własny koszt uzbrajała statek i wynajmowała, lub właściciel i dowódca statku korsarskiego[potrzebny przypis].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz.U. z 2018 r. poz. 2175).
Kontrola autorytatywna (zawód):
Na podstawie artykułu: "Armator" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy