Arminia Bielefeld


Arminia Bielefeld w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Schüco Arena Lohmann – maskotka klubu

Arminia Bielefeld, właśc. Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V.niemiecki klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Bielefeld. W sezonie 2020/2021 gra w Bundeslidze. Oprócz piłki nożnej klub posiada sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu. Zespół ten ma 11. tys. zarejestrowanych członków fanklubów z całego świata.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Chronologia nazw:

  • 1905: 1. Bielefelder FC (BFC) Arminia
  • 1907: 1. Bielefelder FC Arminia – po fuzji z FC Siegfried
  • 1919: Turngemeinde (TG) Arminia Bielefeld – po fuzji z Bielefelder Turngemeinde 1848
  • 1922: 1. BFC Arminia – po rozdzieleniu się klubów
  • 1926: Deutscher Sportclub (DSC) Arminia Bielefeld

14 kwietnia 1905 roku w restauracji Modersohn, mieszczącej się w piwnicy starego ratusza w Bielefeldzie, doszło do spotkania czternastu mężczyzn, chcących założyć w tym mieście klub piłkarski[1]. Ich starania zaowocowały powstaniem 1. Bielefelder Fussball-Club Arminia w dniu 3 maja 1905 roku[2][3]. Nazwa Arminia jest sfeminizowaną wersją imienia Arminius, germańskiego wodza, który w 9 roku n.e. pokonał Rzymian w lesie Teutoburskim[3]. Dwa tygodnie później klub rozegrał swój pierwszy mecz z drużyną z Osnabrück. W 1907 roku miejscowy rywal FC Siegfried dołączył do Arminii[4].

W 1910 roku Arminia zmieniła swój stadion na Pottenau[5]. Pierwszy sukces został osiągnięty w 1912 roku, kiedy to klub został mistrzem Westfalii[6]. W 1919 roku klub połączył się z Bielefelder Turngemeinde 1848 i zmienił nazwę na Turngemeinde Arminia Bielefeld[7]. 20 października 1922 roku kluby ponownie się rozdzieliły[7]. Na początku lat dwudziestych XX wieku zespół wygrał kilkukrotnie mistrzostwa Westfalii[6]. Mecz Arminii Bielefeld z Preußen Münster w listopadzie 1925 roku był pierwszym meczem w Niemczech transmitowanym na żywo w radiu[8].

30 stycznia 1926 roku klub przyjął obecnie obowiązującą nazwę Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld, lub w skrócie DSC Arminia Bielefeld[6]. W tym samym roku zespół po raz ostatni zmienił stadion[9]. Pierwszy mecz rozegrany na nowym stadionie odbył się 1 maja 1926 roku, kiedy to Niebiescy podejmowali SC Victorię Hamburg[9].

Po II wojnie światowej zespół grał na niższych poziomach rozrywkowych zachodnich Niemiec. W 1963 roku zespół awansował do Regionalligi West[10]. Zespół pozostał w tej lidze do końca lat sześćdziesiątych XX wieku. W 1970 roku klub po raz pierwszy awansował do Bundesligi[11]. w 1971 niektórzy piłkarze klubu brali udział w skandalu związanym z przekupieniem graczy kilku klubów, między innymi Herthy Berlin, FC Schalke 04 czy FC Köln, celem utrzymania się Arminii w lidze[12]. W 1971/72, w związku z aferą klub spadł do 2. Bundesligi[1].

W sezonie 1976/77 klub przegrał w play-offach o grę w najwyższej klasie rozgrywkowej z TSV 1860 München[13]. Zespół ponownie awansował do Bundesligi w sezonie 1978/79[14]. Klub po pierwszym sezonie został zdegradowany, ale po roku wrócił do najwyższego poziomu rozgrywkowego, utrzymując się na nim przez pięć kolejnych lat[14]. W 1985 roku, po przegraniu play-offu z 1. FC Saarbrücken zespół został zdegradowany do 2. Bundesligi[15]. Po trzech latach klub ponownie spadł, tym razem do Oberliga Westfalen[14]. Zespół występował na trzecim poziomie rozgrywkowym przez siedem sezonów[14]. W sezonie 1996/97 zespół ponownie wrócił do Bundesligi, utrzymując się w niej przez 2 następne sezony[14]. Kiedy trenerem był Bruno Labbadia klub często spadał do 2. Bundesligi, aby po roku ponownie awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej[14]. Przez rokroczne spadki i awanse klub zaczął być nazywany „windą”, ponieważ aż siedmiokrotnie awansował do Bundesligi, ale jednocześnie spadał z niej sześciokrotnie[16].

Po dwóch awansach klub powrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy w 2004[14]. Tym razem pozostał w Bundeslidze przez pięć lat[14]. W tym czasie klub dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Niemiec, w sezonach 2004/05 i 2005/06[17]. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 klub wrócił do 2. Bundesligi[14].

W latach 2009–2011 klub dwukrotnie zajął ostatnie miejsce i dwukrotnie spadł z ligi[14].

W sezonie 2014/15, jako klub występujący w 3. Lidze wyeliminował w Pucharze Niemiec trzy drużyny z Bundesligi: Herthę Berlin w 1/16 finału, Werder Brema w 1/8 finału i Borussię Mönchengladbach w ćwierćfinale[17]. W tym samym sezonie udało się zespołowi uzyskać promocję do drugiej ligi[14].

W sezonie 2019/2020 zespołowi Arminii po 11 latach udało się wywalczyć awans do Bundesligi na trzy kolejki przed końcem sezonu (dzięki remisowi HSV z VfL Osnabrück 1:1)[18].

Źródło:[19]

Barwy klubowe, strój, herb | edytuj kod

Klub ma barwy czarno-biało-niebieskie[20]. Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w niebieskich koszulkach z białym pasem, czarnych spodenkach oraz białych getrach[21].

Herb składa się z flagi w kolorach klubu: czarnym, białym i niebieskim od lewej do prawej[22]. Biała część flagi zawiera literę A jako pierwsza litera nazwy "Arminia". Flagę otacza wieniec dębowy.

Sukcesy | edytuj kod

Trofea międzynarodowe | edytuj kod

Trofea krajowe | edytuj kod

  • Oberliga Westfalen/Regionalliga West-Südwest/3. Liga (D3):
    • mistrz (5x): 1947/48 (gr.Bielefeld/Lippe), 1961/62 (Verbandsliga Nordost), 1989/90, 1994/95, 2014/15
    • wicemistrz (4x): 1957/58 (Verbandsliga Nordost), 1960/61 (Verbandsliga Nordost), 1988/89, 2012/13
    • 3.miejsce (5x): 1954/55 (Ostwestfalen), 1956/57 (Verbandsliga Nordost), 1958/59 (Verbandsliga Nordost), 1992/93, 1993/94

Poszczególne sezony | edytuj kod

Uwaga:

  • Do 1963 roku rozgrywane mistrzostwa regionalne, z których kwalifikowały się do turnieju finałowego mistrzostw Niemiec, który był rozgrywany systemem pucharowym.

Rozgrywki międzynarodowe | edytuj kod

Europejskie puchary | edytuj kod

Rozgrywki krajowe | edytuj kod

Statystyki | edytuj kod

Rekordy klubowe | edytuj kod

Stan na maj 2018:

  • 23. miejsce w tabeli wszech czasów Bundesligi (16 sezonów, 544 meczów, 153 zwycięstw, 252 remisy, 139 porażek, różnica bramek 645:883).
  • 16. miejsce w tabeli wieczystej 2. Bundesligi (20 sezonów, 678 meczów, 278 zwycięstw, 191 remisów, 209 porażek, różnica bramek 1073:874).

Rekordowe wyniki w Bundeslidze:

Rekordowe wyniki w 2. Bundeslidze:

Rekordy indywidualne | edytuj kod

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu | edytuj kod

Piłkarze | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Arminii Bielefeld.

Obecny skład | edytuj kod

Stan na 24 stycznia 2021[26][27]

Piłkarze na wypożyczeniu | edytuj kod

Trenerzy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Arminii Bielefeld.

Zgodnie z[28]:

Prezydenci | edytuj kod

Funkcję prezesa klubu pełniło 30 osób, w tym 2 z nich dwukrotnie.

Struktura klubu | edytuj kod

Stadion | edytuj kod

 Osobny artykuł: Schüco Arena.

Klub rozgrywał swoje pierwsze mecze na boisku Kesselbrink[1]. W 1907 roku zespół przeniósł się na nowy stadion, Kaiserstraße (obecnie: August-Bebel-Straße), a w 1910 roku do Pottenau[1]. W 1926 roku wydzierżawiła ziemię od farmera o nazwisku Lohmann[29]. Stadion przyjął nazwę Alm[29]. Na nowym obiekcie Arminia rozegrała swój pierwszy mecz z klubem Victoria Hamburg 1 maja 1926 roku[30]. W czasie gdy Arminia wywalczyła awans do 1. Bundesligi, stadion Alm przeszedł gruntowną modernizację[9]. Wybudowano główną trybunę, powiększono północną i wschodnią[9]. W ten sposób obiekt powiększył swoją pojemność do 30 tysięcy miejsc[30]. Po tym jak Arminia uzyskała promocję do najwyższej klasy rozgrywek w 1996 roku, całkowicie przebudowano główną i północną trybunę[9]. To samo stało się z południową w 1999 roku[9]. W 2004 roku, Arminia podpisała umowę sponsorską z firmą Schüco, przez co stadion zyskał nazwę SchücoArena[31]. Ostatnie przebudowania dotyczyły wschodniej trybuny w 2008 roku[9]. Stadion ma pojemność ponad 26 tysięcy miejsc, w czym około 18 tysięcy siedzących[32].

Inne sekcje | edytuj kod

Klub prowadzi drużyny dla dzieci i młodzieży w każdym wieku. Funkcjonuje piłkarska drużyna kobiet. Również klub ma sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu.

Sponsorzy | edytuj kod

Sponsorzy marketingu | edytuj kod

Kibice i rywalizacja z innymi klubami | edytuj kod

Kibice | edytuj kod

Arminia ma dużą liczbę lojalnych zwolenników. Nawet w sezonie 2011/12 średnia liczba widzów na stadionie Arminii wyniosła 8930 osób, co było najwyższym wynikiem w 3. lidze. W sezonie 2014/15 średnia Arminii wyniosła 14 540 osób, co było drugim (!) najwyższym wynikiem w historii 3. Ligi. Liczby pokazują również wzrost popularności 3. Ligi. W meczach Arminii w latach 2013/14 2. Bundesligi wzięło udział średnio 16 890 widzów[33], (ósma najwyższa średnia frekwencja w lidze). Liczby te obejmują tylko mecze ligowe. W meczach Arminii w Pucharze Niemiec 2014/15 uczestniczyło średnio 21 763 osób. Trzon fanów można znaleźć na Południowej Trybunie.

Rywalizacja | edytuj kod

Największymi rywalami klubu są inne zespoły z okolic. Istnieje tradycyjna rywalizacja z SC Preußen Münster. Wcześniejszym rywalem był lokalny VfB 03 Bielefeld ze wschodniej części Bielefeld, ale obecnie odbywają się co roku mecze towarzyskie między Arminią i VfB Fichte Bielefeld, jak dziś nazywany jest klub. Kolejnym rywalem jest VfL Bochum, szczególnie od późnych lat 90. XX wieku, a także inne kluby z Zagłębia Ruhry, ponieważ obszar ten należy również do Westfalii[34]. Również mecze przeciwko VfL Osnabrück są pewnego rodzaju derby. Niektórzy kibice SC Paderborn 07 uważają Arminię za głównego rywala, ale fani Arminii raczej nie czują tego samego[35].

Przyjazne relacje są z kibicami Hamburger SV, przy czym oba kluby mają te same kolory (czarny, biały i niebieski), oraz z Hannover 96.

Derby | edytuj kod

Drużyna Stulecia | edytuj kod

W setną rocznicę powstania Arminii poproszono kibiców o wybór jedenastki stulecia. W tym zaszczytnym gronie znaleźli się[36]:

Trener – Ernst Middendorp

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Die Geschichte der Blauen [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  2. Germany – Foundation Dates Clubs, rsssf.com [dostęp 2020-05-27]  (ang.).
  3. a b Historie, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  4. WernerW. Balhauff WernerW., Arminia Bielefeld – Von Tradition und Herzblut für den Fußball Die Geschichte und die Fans des Vereins von der Alm, 2014, ISBN 978-3-7380-0531-8, OCLC 904815836 [dostęp 2020-05-27] .
  5. Erinnerungskultur des DSC Arminia Bielefeld, 12 maja 2020 [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  6. a b c Daten & Statistiken, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  7. a b Die Zeittafel, btg-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  8. DSC Arminia Bielefeld, bundesliga.com [dostęp 2020-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-26]  (ang.).
  9. a b c d e f g Schüco Arena (Bielefelder Alm), stadiony.net [dostęp 2020-05-26]  (pol.).
  10. Regionalliga West 1963/1964, fussballdaten.de [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  11. Tabelle – Bundesliga 1970/71, kicker [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  12. Fußball-Bundesliga: Bundesliga-Skandal 1971, planet-wissen.de, 19 czerwca 2018 [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  13. TSV 1860 München, Relegation Bundesliga 1976/77, dfb.de [dostęp 2020-05-27]  (niem.).
  14. a b c d e f g h i j k Arminia Bielefeld, transfermarkt.pl [dostęp 2020-05-27]  (pol.).
  15. 1.FC Saarbrücken - Arminia Bielefeld, 13 cze 1985 - Relegation 1. Bundesliga, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-05-27] .
  16. Winda zjechała do podziemi, weszlo.com, 15 września 2011 [dostęp 2020-05-26]  (pol.).
  17. a b Arminia Bielefeld, [w:] baza Transfermarkt (drużyny–puchary) [online] [dostęp 2020-05-27] .
  18. Arminia Bielefeld awansowała do Bundesligi - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2020-06-17]  (pol.).
  19. 2. Liga, [w:] baza Soccerway (liga–sezon) [online] [dostęp 2021-01-10] .
  20. Daten & Statistiken | DSC Arminia Bielefeld
  21. Das Team 2019/2020 | DSC Arminia Bielefeld
  22. Wir sind Ostwestfalen | DSC Arminia Bielefeld
  23. Intertoto Cup 1982, www.mogiel.net [dostęp 2021-04-17] .
  24. Intertoto Cup 1983, www.mogiel.net [dostęp 2021-04-17] .
  25. Intertoto Cup 1985, www.mogiel.net [dostęp 2021-04-17] .
  26. Das Team 2020/2021 (niem.). DSC Arminia Bielefeld. [dostęp 2021-01-24].
  27. Arminia Bielefeld, [w:] baza Transfermarkt (drużyny) [online] [dostęp 2021-01-24] .
  28. Trainer-Archiv – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-26] .
  29. a b Das ist Lohmann!, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  30. a b Von der Alm zur Arena, bundesliga.de [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  31. StephanS. Uersfeld StephanS., Wolfsburg march into the DFB Pokal final, espn.com, 30 kwietnia 2015 [dostęp 2020-05-26]  (ang.).
  32. Stadion, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26]  (niem.).
  33. Arminia Bielefeld Statistik: Liga: Zuschauer pro Saison (niem.). blaue-daten.de. [dostęp 27 maja 2020].
  34. Schüco Arena. stadionsuche.de. [dostęp 21 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 czerwca 2012)].
  35. Jan-H. Grotevent: Derby ohne Derby. FANkultur.com. [dostęp 20 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 października 2012)].
  36. DSC-Jahrhundertteams – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-27] .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (klub piłki nożnej):
Na podstawie artykułu: "Arminia Bielefeld" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy