Arsienij Roginski


Arsienij Roginski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arsienij Borisowicz Roginski (ros. Арсений Борисович Рогинский, Arsienij Borisowicz Roginskij; ur. 30 marca 1946 w Wielsku, zm. 18 grudnia 2017 w Izraelu) – rosyjski historyk i działacz polityczny pochodzenia żydowskiego[1][2], przewodniczący Stowarzyszenia „Memoriał”, badającego zbrodnie stalinowskie.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w rodzinie represjonowanego inżyniera z Leningradu, w miejscu jego zesłania. Absolwent fakultetu historyczno-filologicznego Uniwersytetu w Tartu (1968). Pracował jako bibliograf oraz nauczyciel języka rosyjskiego i literatury w szkole. W ramach badań naukowych zajmował się historią Rosji XX wieku, zwłaszcza lat dwudziestych – w tym likwidacji partii eserowców i innymi politycznymi represjami.

W latach 1975–1981 redagował i wydawał w drugim obiegu zbiory prac historycznych „Pamiat´”, które od 1978 były publikowane również za granicą.

Aresztowany w 1981 i skazany na cztery lata pozbawienia wolności za sfałszowanie dokumentów (próśb o udostępnienie materiałów z archiwów i bibliotek). Jako ostatnie słowo oskarżonego na swym procesie przedstawił wystąpienie „Sytuacja historyka w Związku Radzieckim”, opublikowane przez czasopismo „Russkaja mysl”. Odbył karę w całości, wyszedł na wolność w 1985. Został całkowicie zrehabilitowany w 1992.

W latach 1988–1989 był jednym z założycieli Stowarzyszenia Memoriał, od 1998 był jego przewodniczącym. Od 2012 członek Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej.

Zmarł 18 grudnia 2017 w Izraelu w wieku 71 lat na chorobę nowotworową[3].

Prace naukowe | edytuj kod

  • Воспоминания крестьян-толстовцев. 1910-е – 1930-е годы (М.: Книга, 1989)

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Matthew Luxmoore: Arseny Roginsky, Russian Human Rights Leader, Is Dead at 71 (ang.). nytimes.com, 23 grudnia 2017. [dostęp 2019-01-06].
  2. Masha Gessen: How Arseny Roginsky Confronted the Politics of Memory in Russia (ang.). newyorker.com, 19 grudnia 2017. [dostęp 2019-01-06].
  3. Zmarł Arsenij Roginski, współzałożyciel i szef Memoriału, onet.pl [dostęp 2017-12-18]  (ros.).
  4. Estonian State Decorations. Bearers of decorations. Arseni Roginski (ang.). president.ee. [dostęp 2018-02-08].
  5. Der Leiter der Menschenrechtsorganisation „Memorial” Arseni Roginski erhielt die höchste Auszeichnung Deutschlands – Nachrichten – Gesellschaft – Stimme Russlands, de.sputniknews.com [dostęp 2017-11-22]  (niem.).
  6. Руководитель „Мемориала” награжден высшей наградой Германии, www.tatar-inform.ru [dostęp 2017-11-22]  (ros.).
  7. M.P. z 2018 r. poz. 174
  8. M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 581 – pkt 2.
  9. M.P. z 2005 r. nr 43, poz. 594 – pkt 31.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Arsienij Roginski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy