Arthur B. McDonald


Arthur B. McDonald w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arthur B. McDonald (ur. 29 sierpnia 1943 w Sydney, w prowincji Nowa Szkocja) – kanadyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 2015 roku[1].

Życiorys | edytuj kod

Jest absolwentem Wydziału Fizyki Dalhousie University w Halifaksie z 1965 roku. W 1969 roku uzyskał doktorat z zakresu fizyki jądrowej na California Institute of Technology w Pasadenie. W latach 1970-1982 był pracownikiem naukowym ośrodka badań energii nuklearnej Chalk River Laboratories, a następnie w latach 1982-1989 profesorem fizyki na Uniwersytecie Princeton w stanie New Jersey. Od 1989 roku związany jest z kanadyjskim Queen’s University w Kingston, gdzie piastuje funkcję kierownika katedry oraz dyrektora podziemnego detektora neutrin Sudbury Neutrino Observatory[2].

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

W 2006 roku został officerem Orderu Kanady[3].

W 2009 został członkiem Royal Society w Londynie[4].

W 2015 roku został wraz z Takaaki Kajitą, laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie oscylacji neutrin, które świadczą o fakcie, iż neutrina mają masę[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. The Nobel Prize in Physics 2015 (ang.). Nobelprize.org. [dostęp 2015-10-06].
  2. Past Winner2003 NSERC Award of Excellence (ang.). nserc-crsng.gc.ca. [dostęp 2015-10-06].
  3. Order of Canada citation (ang.). gg.ca. [dostęp 2015-10-05].
  4. Arthur McDonald | Royal Society, royalsociety.org [dostęp 2017-11-17]  (ang.).
  5. Nobel z fizyki za odkrycie oscylacji neutrin (pol.). wyborcza.pl. [dostęp 2015-10-06].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Arthur B. McDonald" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy