Artur Beterbijew


Artur Bietierbijew w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Artur Beterbijew) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Artur Bietierbijew, ros. Артур Асильбекович Бетербиев (ur. 21 stycznia 1985[1]) – rosyjski bokser, mistrz, wicemistrz świata i dwukrotny mistrz Europy amatorów. Aktualny zawodowy mistrz świata organizacji WBC i IBF w kategorii półciężkiej.

Spis treści

Kariera amatorska | edytuj kod

Mistrz świata amatorów z 2009 roku w Mediolanie i wicemistrz dwa lata wcześniej w Chicago. Dwukrotny mistrz Europy (2006, 2010).

W 2008 roku wygrał w Warszawie turniej im. Feliksa Stamma w kategorii do 81 kg. Następnie startował w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, przegrywając pojedynek o awans do ćwierćfinału z późniejszym triumfatorem, Chińczykiem Zhang Xiaopingiem 2:8.

Kariera zawodowa | edytuj kod

Debiutuje na zawodowych ringach 8 czerwca 2013 w Montrealu nokautując Amerykanina Christiana Cruza w drugiej rundzie.

27 września 2014 na gali w Montrealu znokautował w drugiej rundzie byłego mistrza świata IBF wagi półciężkiej Amerykanina Tavorisa Clouda (24-3, 19 KO), zdobywając wakujący tytuł mistrza Ameryki Północnej NABF[2].

4 kwietnia 2015 na gali Pepsi Coliseum w Quebec City wygrał przez nokaut w czwartej rundzie z Hiszpanem Gabrielem Campillo (25-7-1, 12 KO). Stawką dwunastorundowego pojedynku była pozycja numer dwa w rankingu federacji IBF[3].

12 czerwca 2015 w Chicago wygrał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie z Amerykaniem Alexandrem Johnsonem (16-3, 7 KO)[4].

4 czerwca 2016 w Montrealu pokonał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie Argentyńczyka Ezequiel Osvaldo Maderna (23-3, 15 KO).

11 listopada 2017 roku, po jedenastu zawodowych zwycięstwach z rzędu, przystąpił w amerykańskim Fresno do walki o wakujący pas mistrza świata organizacji IBF. Jego rywalem był Niemiec Enrico Koelling (23-1, 6 KO). Zwyciężył przez nokaut w ostatniej, dwunastej rundzie i został nowym czempionem.

6 października 2018 w Chicago, wygrał przez techniczny nokaut w czwartej rundzie z Callumem Johnsonem (17-1, 12 KO), skutecznie broniąc tytuł mistrza świata federacji IBF.

4 maja 2019 roku w Stockton Arena w Kalifornii w drugiej obronie tytułu mistrza świata wagi półciężkiej federacji IBF, pokonując przez nokaut w pięgtej rundzie Radivoje Kalajdzica (24-2, 17 KO)j[5].

18 października 2019 roku w Filadelfii zunifikował tytuły mistrza świata federacji IBF oraz WBC w wadze półciężkiej, pokonując przez TKO w 10. rundzie reprezentanta Ukrainy Oleksandra Hwozdyka (17-1, 14 KO).

Lista walk zawodowych | edytuj kod

TKO – techniczny nokaut, KO – nokaut, UD – jednogłośna decyzja, SD- niejednogłośna decyzja, MD – decyzja większości, PTS – walka zakończona na punkty

Przypisy | edytuj kod

  1. http://www.sports-reference.com. [dostęp 2010-07-05].goły link w tytule
  2. Artur Bietierbijew przejechał sie po Cloudzie (video) (pol.). Bokser.org. [dostęp 18 lutego 2015].
  3. Beterbijew zdemolował Campillo-kto następny? (pol.). Bokser.org. [dostęp 5 kwietnia 2015].
  4. Artur Bietierbijew znów przed czasem (pol.). Bokser.org, 13 czerwca 2015. [dostęp 13 czerwca 2015].
  5. Artur Beterbijew: Teraz walki unifikacyjne (pol.). Bokser.org, 6 maja 2019. [dostęp 7 maja 2019].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Artur Beterbijew" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy