Atis Lejiņš


Atis Lejiņš w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Atis Lejiņš (ur. 28 września 1942 w Jełgawie) – łotewski politolog i polityk, znawca stosunków międzynarodowych i specjalista z zakresu polityki bezpieczeństwa, były dyrektor Łotewskiego Instytutu Polityki Zagranicznej oraz Fundacji Wolności i Solidarności, były wiceprzewodniczący Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej. Poseł do Sejmu Republiki Łotewskiej X, XI, XII i XIII kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył szkołę średnią w Australii. W 1968 uzyskał stopień magistra historii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W latach osiemdziesiątych kształcił się na studiach doktoranckich z dziedziny historii na Uniwersytecie Sztokholmskim. Pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność w Łotewskim Froncie Ludowym. Był szefem jego oddziału w Szwecji (1989–1992) oraz sekcji zagranicznej Frontu (1991). Zasiadał w Radzie Łotewskiego Frontu Ludowego (1991–1992).

W 1992 założył Łotewski Instytut Polityki Zagranicznej (łot. Latvijas Ārpolitikas institūts), którego do dziś jest prezesem. Był członkiem Łotewskiego Towarzystwa Polityki Zagranicznej (1994–2000) oraz łotewskim przedstawicielem w ISAB (International Security Advisory Board to Georgia). W 1995 został przyjęty w szereg członków zagranicznych Szwedzkiej Królewskiej Akademii Wojskowej.

Stoi na czele Fundacji Wolności i Solidarności (łot. Brīvības un solidaritātes fonds). Jest członkiem Łotewskiej Organizacji Transatlantyckiej (wcześniej zasiadał w jej władzach). Współpracuje z Fundacją Sorosa na Łotwie. W 2004 przyznano mu doktorat honorowy w Łotewskiej Akademii Nauk (łot. Latvijas Zinātņu akadēmija).

W wyborach w 2009 bez powodzenia ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego z pierwszego miejsca listy Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, której jest wiceprzewodniczącym[1]. W wyborach w 2010 wystartował z listy Jedności z rekomendacji SCP[2]. Po uzyskaniu mandatu w Sejmie zapowiedział, że nie zamierza rezygnować z członkostwa w LSDSP[3], jednak 11 stycznia 2011 został wykluczony z partii[4]. W wyborach w 2014 uzyskał reelekcję do Sejmu XII kadencji z listy Jedności[5]. W wyborach w 2018 nie dostał się do Sejmu, jednak mandat objął w styczniu 2019 po zawieszeniu jego przez jednego z ministrów Jedności.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ludzie LSDSP
  2. LĀI goda direktors Lejiņš startēs 'Vienotības' sarakstā no SCP, delfi.lv z 1 czerwca 2010 (łot.)
  3. Elīna Zalāne, Lejiņš paliks LSDSP biedrs; politologs to sauc par romantismu, diena.lv z 8 października 2010 (łot.)
  4. Ināra Egle, LSDSP izslēdz no partijas Ati Lejiņu, diena.lv z 11 stycznia 2010 (łot.)
  5. 12. Saeima apstiprināta, nra.lv z 4 listopada 2014 (łot.)

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Atis Lejiņš" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy