Audrey Tautou


Audrey Tautou w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Audrey Justine Tautou (wym. [odʁɛ ʒystin totu] i, ur. 9 sierpnia 1976 w Beaumont) – francuska aktorka i modelka.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodziła się w Beaumont, w departamencie Puy-de-Dôme, jako córka Evelyne Marie Laure (z domu Nuret), nauczycielki, i Bernarda Tautou, stomatologa[1]. Jej imię zostało wybrane na cześć aktorki Audrey Hepburn[2]. Dorastała w Montluçon. Po ukończeniu Collège Jules Ferry de Montluçon z wyróżnieniem, uczęszczała do prywatnej szkoły teatralnej Cours Florent w Paryżu[3]. Tam nauczyła się angielskiego i włoskiego. Studiowała w Paryskim Instytucie Katolickim[4]. W młodości uczęszczała do kościoła i stwierdziła, że ​​„oficjalnie nie jest” katoliczką[5].

Kariera | edytuj kod

W 1996 zadebiutowała na telewizyjnym ekranie w filmie kryminalnym Główny cel (Coeur de cible) z Francisem Husterem. Po występach w filmach krótkometrażowych i francuskich serialach telewizyjnych, przyjęła rolę Marie w komediodramacie Tonie Marshall Salon piękności Venus (Vénus beauté (institut), 1999), za którą otrzymała Cezara jako najbardziej obiecująca aktorka[6]. W 2000 otrzymała francuską nagrodę Prix Suzanne Bianchetti dla najbardziej obiecującej aktorki. Następnie została obsadzona w tytułowej roli nieśmiałej Amelii, która postanawia zmienić na lepsze życie swoich bliźnich w komedii romantycznej Jean-Pierre’a Jeuneta Amelia (Le Fabuleux destin d’Amélie Poulain, 2001) była nominowana do Cezara dla najlepszej aktorki i Nagrody Satelity. Była potem nominowana do Cezara: w 2005 za najlepszą główną rolę kobiecą Mathilde w melodramacie wojennym Jean-Pierre’a Jeuneta Bardzo długie zaręczyny (Un long dimanche de fiançailles, 2004), w 2010 za główną rolę Coco Chanel w dramacie biograficznym Coco Chanel (Coco avant Chanel, 2009) i w 2019 dla najlepszej aktorki w roli drugoplanowej za postać Agnès Parent w komedii kryminalnej Mój problem to ty (En liberté!, 2018).

Była na okładkach magazynów takich jak „Elle”, „Allure”, „Glamour”, „Marie Claire”, „Time”, „Grazia”, „Zwierciadło”, „Vogue”, „Gala” i „Cosmopolitan”, a także „Film” (w czerwcu 2009)[7].

Wybrana filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Audrey Tautou (ang.). Encyklopedia Britannica. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-12)].
  2. Audrey Tautou: how the French learned to love the star of Amelie (ang.). „The Guardian”, 14 kwietnia 2013. [dostęp 2021-09-12].
  3. Audrey Tautou (fr.). AlloCiné. [dostęp 2021-09-12].
  4. Marie Desnos: Audrey Tautou rêve d’ailleurs (fr.). „Paris Match”, 9 sierpnia 2011. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-12)].
  5. Tautou dismisses Da Vinci controversy (ang.). UGO Entertainment, 11 maja 2006. [dostęp 2021-09-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-12)].
  6. Lucia Bozzola: Audrey Tautou Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2021-09-12].
  7. Audrey Tautou Magazines (ang.). FamousFix.com. [dostęp 2021-09-12].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Encyklopedia internetowa:
Na podstawie artykułu: "Audrey Tautou" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy