August Niemirycz


August Niemirycz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

August Niemirycz herbu Klamry – kasztelan połaniecki w 1773 roku, chorąży sandomierski w latach 1762-1773, konsyliarz województwa sandomierskiego w konfederacji radomskiej w 1767 roku. Posiadał dobra w Sandomierskiem. Był właścicielem Radostowa, Łukawki i Wierzbli.

Życiorys | edytuj kod

Był synem Władysława Niemirycza, kasztelana połanieckiego. Jego pierwszą żoną była Zofia Żebrowska, a drugą Barbara z Łajszczewskich, córka Mikołaja Łaściszewskiego vel. Łajszczewskiego. Z drugiego małżeństwa miał synów Józefa i Tomasza Szymona (dwóch imion) oraz córki Justynę, Salomeę, Mariannę i Katarzynę. Zmarł przed 15 lutego 1775 roku.

Bibliografia | edytuj kod

  • Aleksander Kraushar: Książę Repnin i Polska. T. I. Warszawa, 1900.
  • Urzędnicy województw łęczyckiego i sieradzkiego XVI-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Edward Opaliński i Hanka Żerek-Kleszcz. Kórnik, 1993.
  • Dwory i folwarki na terenie parafii Jeruzal. Kazimierz Sabała. Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Władysława Stanisława Reymonta, 1997.
Na podstawie artykułu: "August Niemirycz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy