Autochrom


Autochrom w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jeden z pierwszych polskich autochromów wykonano w Krakowie w 1912 r. Fotografia z okresu I wojny światowej wykonana techniką autochromu Dom w Sztokholmie na autochromie z 1930 r. Popularność autochromów zmalała w poł. lat 30 XX wieku kiedy pojawiły się nowe filmy kolorowe Kodachrome i Agfacolor[1]. Opera w Sztokholmie w 1934

Autochrom lub autochrome (szklane kolorowe płyty światłoczułe)[2] – proces otrzymywania fotografii barwnych na płytach szklanych w postaci diapozytywów. Pionierem techniki autochromowej był XIX-wieczny fotograf Louis Ducos du Hauron z Francji, a jego wynalazek wprowadzili do produkcji w roku 1907 bracia Lumière[3].

Przy zastosowaniu metody autochromu początkowo nie było możliwe uzyskanie barwnych fotografii na papierze, a jedynie podczas projekcji. Na początku XX wieku rozpoczęto wydawanie pierwszych albumów z kolorowymi fotografiami, a nie jak dawniej z malowanymi czarno-białymi zdjęciami. Pierwszą polską książką z fotografiami kolorowymi wykonanymi w technice autochromu jest Malownicza Polska Tadeusza Rzący z 1910.

W autochromie szklana płyta pokryta była barwną mozaiką mikroskopijnych ziarenek skrobi ziemniaczanej w kolorach zielonym, niebieskim i czerwonym a całość pokryta była emulsją panchromatyczną do fotografii czarno-białej[4]. Podczas ekspozycji światło przenikało przez różnokolorowe ziarenka a po wywołaniu do pozytywu powstawał barwny obraz w naturalnych kolorach. Wadą była konieczność stosunkowo długiego, co najmniej kilkusekundowego czasu naświetlania płyt autochromowych i używania statywu.

Autochromy charakteryzowały się niską czułością i dużym ziarnem[5]. Autochromy w postaci szklanych płyt były wyjątkowo kosztowne w przeciwieństwie do materiałów do fotografii czarno-białej[6]. W 1931 bracia Lumière zaprezentowali autochrom w postaci błony fotograficznej, ciętej a następnie dwa lata później w postaci filmu fotograficznego do aparatów małoobrazkowych[7]. Zaprzestano produkcji autochromów w 1956[8].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Alticolor, l'autochrome sur film, lechronoscaphe.com [dostęp 2019-01-03]  (fr.).
  2. Zeszyty Tatrzańskie - Od dagerotypu do fotopocztówki, web.archive.org, 2013 [dostęp 2019-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-11] .
  3. Mathieu Hautemulle: Shedding Light on the Autochrome (ang.). W: CNRS international magazine [on-line]. [dostęp 2018-07-08].
  4. Zeszyty Tatrzańskie - Od dagerotypu do fotopocztówki, web.archive.org, 2013 [dostęp 2019-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-11] .
  5. Zeszyty Tatrzańskie - Od dagerotypu do fotopocztówki, web.archive.org, 2013 [dostęp 2019-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-11] .
  6. Zeszyty Tatrzańskie - Od dagerotypu do fotopocztówki, web.archive.org, 2013 [dostęp 2019-07-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-07-11] .
  7. https://www.fotopolis.pl/inspiracje/galerie/28825-najstarsze-barwne-fotografie-pokazuja-swiat-sprzed-100-lat-w-kolorze.
  8. Alticolor, l'autochrome sur film, lechronoscaphe.com [dostęp 2019-01-03]  (fr.).
Na podstawie artykułu: "Autochrom" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy