Autochton


Autochton w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Lapończycy, autochtoni Laponii

Autochton (stgr. αὐτόχθων autochthon – „z tej ziemi”, „tuziemiec”, „tubylec” od autós 'sam' i chthōn 'ziemia')[1] – człowiek należący do rdzennej ludności danego obszaru, np. Indianie amerykańscy czy Aborygeni australijscy.

Według profesora Andrzeja Saksona, socjologa specjalizującego się w badaniach mniejszości etnicznych termin autochton określa także mieszkańca pogranicza polsko-niemieckiego, byłego obywatela III Rzeszy, deklarującego polskie pochodzenie[2]. Termin ten bywał niezrozumiały dla osób nim obdarzanych, bywał też stygmatyzujący. Polskojęzyczni mieszkańcy dawnych Prus Wschodnich pochodzili głównie z Mazowsza (z Kurpiów). W ścisłym tego słowa znaczeniu autochtonami nie byli. Pomimo tego, ze względów propagandowych termin ten od 1945 r. został narzucony przez władze PRL. Przyjął się i bywa używany do dziś, także w innych językach. Za rdzennych (autochtonicznych) mieszkańców tych terenów uznać należałoby Prusów.

Przypisy | edytuj kod

  1. Władysław Kopaliński: autobiografia; autochton; autochtoniczny. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. slownik-online.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-02)].
  2. A.Sakson. Mazurzy - społeczność pogranicza. Wydawnictwo Instytutu Zachodniego. Poznań 1990
Na podstawie artykułu: "Autochton" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy