Azja Południowo-Wschodnia


Azja Południowo-Wschodnia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Azja Południowo-Wschodnia – region Azji obejmujący Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Należą do niego następujące państwa:

Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).

Mapa Azji Południowo-Wschodniej (podpisy w języku angielskim)

Niekiedy do Azji Południowo-Wschodniej zalicza się też Mjanmę, stanowiące historycznie tzw. Indie zagangesowe, należące do Indii archipelagi Andamany i Nikobary, oraz stanowiące przedmiot sporu między Chinami a Wietnamem, Malezją i Filipinami archipelagi Paracelski i Spratly. Natomiast wschodnie obszary Indonezji, położone na Nowej Gwinei i stanowiące prowincje Papua Zachodnia (Papua Barat) oraz Papua, zaliczane są przeważnie do Oceanii, a nie do Azji. Niekiedy także Timor Wschodni zaliczany jest do Oceanii.

W latach 1954–1977 istniała międzynarodowa organizacja o nazwie Organizacja Paktu Azji Południowo-Wschodniej (SEATO), której celem było zapewnienie pokoju w tym regionie świata. Pakt ten utworzyły dwa państwa tego regionu: Tajlandia i Filipiny oraz kilka mocarstw światowych i regionalnych, które miały swoje interesy w tym regionie, tj. Stany Zjednoczone, Australia, Francja, Nowa Zelandia, Pakistan oraz Wielka Brytania[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. American foreign policy. 1950-1955; basic documents, avalon.law.yale.edu [dostęp 2021-02-22] .
Kontrola autorytatywna (region geograficzny):
Na podstawie artykułu: "Azja Południowo-Wschodnia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy