Bąk brązowy


Bąk brązowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bąk brązowy (Tabanus sudeticus) – gatunek owada z rodziny bąkowatych. Jest największym krajowym przedstawicielem tej rodziny. W Polsce jest dość pospolity.

Opis
Długość ciała 20-25 mm. Oczy jednolicie ciemnobrązowe, pierścienie na odwłoku są po bokach jasnobrązowe, zaś w środku posiadają skierowany do przodu, białawy trójkąt.
Środowisko
Pastwiska, polany śródleśne.
Tryb życia
Dorosłe samce odżywiają się głównie nektarem i pyłkiem kwiatów, samice natomiast krwią bydła i koni, ludzi atakują bardzo rzadko. Latają z charakterystycznym, dość głośnym brzęczeniem.
Rozmnażanie
Rozmnaża się od czerwca do sierpnia. Samice składają białe jaja na roślinach miejsc wilgotnych, co jest cechą charakterystyczną, gdyż inne krajowe bąki składają jaja również na roślinach miejsc suchych. Jaja w postaci płaskiego pakietu są białe, podczas gdy u innych gatunków są ciemne. Larwy bąka brązowego żyją na powierzchni ziemi i są wszystkożerne. Odżywiają się gnijącymi częściami roślin, ale także drobnymi zwierzętami, które zabijają toksyną wytwarzaną w aparacie gębowym. Oczy i aparat gębowy
Gatunki podobne
Bąk bydlęcy, który jest nieco mniejszy. Najłatwiej rozróżnić go po zielonym kolorze oczu. Ponadto ma słabiej zaznaczone trójkątne wzory na odwłoku.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Heiko Bellmann, Henryk Garbarczyk: Owady. Warszawa: Multico, 2007. ISBN 978-83-7073-418-3.
  2. Cezary Gębicki, Jacek Szwedo: Owady Polski. Atlas i klucz. Krzeszowice: Wydawnictwo Kubajak, 2000. ISBN 83-87971-19-7.
Na podstawie artykułu: "Bąk brązowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy