Błękitny anioł


Błękitny anioł w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Błękitny anioł (Der blaue Engel) – niemiecki film z 1930 roku w reżyserii Josefa von Sternberga.

Spis treści

O filmie | edytuj kod

Błękitny anioł (znany też jako Niebieski motyl) został nakręcony na przełomie 1929 i 1930 roku. Był pierwszym z sześciu wspólnych filmów Marleny Dietrich i von Sternberga. Aktorkę obsadzono w nim, gdy reżyser obejrzał jej rolę w sztuce Zwei Krawatten[1]. W produkcji powstały dwie wersje filmu: niemiecka i angielska. Obraz uznaje się za pierwszy duży film dźwiękowy wyprodukowany w Niemczech. Była to również pierwsza znacząca rola Marleny Dietrich.

Początkowo spodziewano się, że gwiazdą filmu będzie Emil Jannings (wówczas aktor z wieloma cenionymi rolami), jednakże całkowicie przyćmiła go kreacja Dietrich[2]. Ujawniało się to już w trakcie produkcji filmu, co miało znacznie frustrować zasłużonego artystę. Podczas kręcenia sceny, w której bohater dusi Lolę, aktor podobno istotnie posunął się do przesadnej przemocy[3]. Niemiecka premiera filmu odbyła się 1 kwietnia 1930, natomiast w USA film zadebiutował 5 grudnia tego samego roku[4]. Błękitny anioł okazał się wielkim sukcesem i został ogłoszony sensacją.

Film uznawany jest za jeden z najważniejszych i najbardziej kultowych w dziejach kina. Trzy wykonywane w nim piosenki napisane przez Friedricha Hollaendera, a wykonane przez Marlenę Dietrich, stały się szlagierami – zwłaszcza „Ich bin von Kopf bis Fuß auf Liebe eingestellt” (pol. „Ja tylko kochać chcę, i więcej nic...”), sztandarowy przebój artystki. Wizerunek i poza Dietrich wykonującej ten utwór w filmie zyskały miano ikonicznego[5]. Dzięki tej roli aktorka wkrótce stała się w Niemczech jedną z najpopularniejszych gwiazd ekranu. Jeszcze w dniu niemieckiej premiery Błękitnego anioła Dietrich udała się jednak do Stanów Zjednoczonych, by rozpocząć tam nowy etap swej kariery.

Fabuła | edytuj kod

Scenariusz filmu oparto na motywach powieści Profesor Unrat Henryka Manna z 1905 r. Przedstawia on tragiczną historię nauczyciela gimnazjum (Emil Jannings), który doprowadza się do upadku w wyniku fascynacji tanią piosenkarką kabaretową o pseudonimie Lola Lola (Marlena Dietrich).

Profesor Rath surowo traktuje swych uczniów pozostających pod urokiem frywolnej Loli, występującej w miejscowym kabarecie „Błękitny Anioł”. Pewnego wieczoru udaje się tam w zamiarze zaskoczenia ich dla przykładnego ukarania. Przypadek jednak sprawia, że poznaje Lolę osobiście i natychmiast również ulega jej urokowi, a następnie, odsuwając innych adoratorów, nawiązuje z nią romans. Stając się przedmiotem drwin własnych uczniów i obiektem krytyki miejscowych obywateli, zrywa z dotychczasowym przykładnym życiem i rezygnuje nawet z posady szanowanego nauczyciela. Wkrótce poślubia frywolną piosenkarkę i na dobre przystaje do wędrownej trupy sztukmistrza Kieperta. Kiedy kończą się jego oszczędności, zmuszony jest w niej pracować jako żałosny klaun, budzący politowanie i kpiny.

Po kilku latach, kiedy niedobrany związek traci wszelką atrakcyjność, a w Loli narasta lekceważenie i niechęć do męża, przypadkowo pojawia się przy niej przystojny Hans Mazeppa. Dla piosenkarki, znudzonej śmiesznym i podstarzałym mężem, jest to obiecująca znajomość. Nawiązuje kolejny romans, lecz gdy Rath podczas występów zaskakuje ją w objęciach siłacza, wpada w szał i próbuje ją zabić, wywołując w teatrzyku skandal. Ostatecznie powstrzymany przez innych, zostaje poniżająco spętany w kaftan bezpieczeństwa.

Wkrótce uwolniony, udaje się do swej dawnej szkoły i w klasie, w której kiedyś pracował, wczepiony w katedrę, umiera tam w poniżeniu i samotności.

Obsada | edytuj kod

  • Emil Jannings – gimnazjalny profesor Immanuel Rath
  • Marlene Dietrich – Lola Lola
  • Kurt Gerron – dyrektor trupy i sztukmistrz Kiepert
  • Rosa Valetti – Guste, jego żona
  • Hans Albers – Hans Mazeppa, siłacz
  • Reinhold Bernt – klaun
  • Eduard von Winterstein – dyrektor gimnazjum
  • Hans Roth – woźny
  • Rolf Müller – uczeń Angst
  • Roland Varno – uczeń Lohmann
  • Carl Balhaus – uczeń Ertzum
  • Robert Klein-Lörk – uczeń Goldstaub
  • Charles Puffy – właściciel kabaretu
  • Wilhelm Diegelmann – kapitan Korath
  • Gerhard Bienert – wachmistrz policji
  • Ilse Fürstenberg – gospodyni Ratha

Oceny | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Der Blaue Engel (Filmtipp) (niem.). www.dieterwunderlich.de. [dostęp 2011-01-09].
  2. Roger Ebert: Film – WP.PL (pol.). film.wp.pl. [dostęp 2011-01-09].
  3. Boska Marlena (pol.). kobiety-kobietom.com. [dostęp 2011-01-11].
  4. The Blue Angel (1930) – Release dates (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-01-10].
  5. a b Karolina Zielonka-Sierant: Błękitny anioł – Recenzja filmu (pol.). www.kinoskop.pl. [dostęp 2011-01-09].
  6. Richard Gilliam: The Blue Angel > Review (ang.). www.allmovie.com. [dostęp 2011-01-09].
  7. Angus Wolfe Murray: The Blue Angel Movie Review (1930) (ang.). www.eyeforfilm.co.uk. [dostęp 2011-01-10].
  8. Peter Schilling: blue angel – review at videovista.net (ang.). www.videovista.net. [dostęp 2011-01-10].
  9. Błękitny Anioł (1930) – Szczegóły (pol.). film.wp.pl. [dostęp 2011-01-09].
  10. Błażej Hrapkowicz: Błękitny anioł/Der Blaue Engel (1930) – Recenzja (pol.). www.stopklatka.pl. [dostęp 2011-01-09].
  11. Adrian Gargett: film review – The Blue Angel directed by Josef von Sternberg – reviewed by Adrian Gargett (ang.). www.kamera.co.uk. [dostęp 2011-01-09].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (film):
Na podstawie artykułu: "Błękitny anioł" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy