Błogosławieństwo pontyfikalne


Błogosławieństwo pontyfikalne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Błogosławieństwo pontyfikalne, błogosławieństwo biskupiebłogosławieństwo udzielane przez biskupa. Od błogosławieństwa udzielanego przez kapłana wyróżniają je wezwania wprowadzające oraz trzykrotny znak krzyża nad ludem.

Rozróżnia się dwa rodzaje tego błogosławieństwa: uroczyste - gdy biskup czyni je w mitrze i z pastorałem w ręku, oraz zwyczajne - bez insygniów.

Mszał Rzymski z 1970 r. określa, że zarówno zwyczajne, jak i uroczyste, błogosławieństwo pontyfikalne poprzedzone jest wezwaniami:

  • K: Niech imię Pańskie będzie błogosławione - W: Teraz i na wieki
  • K: Wspomożenie nasze w imieniu Pana - W: Który stworzył niebo i ziemię

po czym następuje formuła błogosławieństwa: Niech was błogosławi Bóg wszechmogący: Ojciec i Syn i Duch Święty. Tym słowom towarzyszy gest potrójnego znaku krzyża (na trzy strony).

W średniowieczu tego błogosławieństwa udzielał biskup po emboliźmie, odsyłając podczas mszy niedzielnych i świątecznych wiernych, którzy nie przystępowali do komunii św. Zwyczaj ten utrzymywał się we francuskim Autun jeszcze w XIX w. Formułę błogosławieństwa poprzedzało kilka (3-6) wezwań. Zostały one wykorzystane jako formuły uroczystych błogosławieństw w mszałach wydanych po Soborze Watykańskim II.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Błogosławieństwo biskupie w:. W: Bogusław Nadolski: Leksykon liturgii. Poznań: Pallottinum, 2006, s. 179-180. ISBN 83-7014-531-0.
Na podstawie artykułu: "Błogosławieństwo pontyfikalne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy