Bańska Niżna


Na mapach: 49°24′24″N 20°00′35″E/49,406667 20,009722

Bańska Niżna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bańska Niżnawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim, w gminie Szaflary[1]. Znajduje się na Kotlinie Nowotarskiej i północnych obrzeżach Pogórza Gubałowskiego, po wschodniej stronie rzeki Biały Dunajec[2]. Przez wieś przypływają potoki Mały Rogoźnik i Potok za Groniem[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.

Przez miejscowość przechodzi łącząca Kraków z Zakopanem droga krajowa nr 47, będąca częścią zakopianki.

Bańska Niżna składa się z następujących przysiółków: Topory, Warwasy, Za Potokiem (dawniej Wójciki), Brzyzek (pozostałość po pierwszej osadzie o nazwie Brzeska Mała), Kantorówka, Migle, Brzeg, Hodówka oraz z głównej części wsi leżącej przy ulicy Papieskiej. Liczba ludności Bańskiej Niżnej wynosi ok. 1000 mieszkańców, w zdecydowanej większości mieszkańcy czują się góralami podhalańskimi, we wsi jest podtrzymywany tradycyjny folklor góralski i gwara podhalańska.

Ogrzewanie geotermalne | edytuj kod

W Bańskiej Niżnej znajduje się jedno z ujęć wód termalnych o wyjątkowo wysokiej w skali Polski temperaturze – Bańska PGP-1 o temperaturze 86 °C i zasobności 550 m³/h, jak również ujęcie Bańska IG-1 o zasobach 120 m³/h i temperaturze 82 °C[4].

Bańska Niżna jest pierwszą w Polsce wsią ogrzewaną energią geotermalną. W latach 80. prowadzono na jej terenie badania mające na celu wykrycie złóż ropy naftowej, jednak trafiono na ciepłą wodę. W latach 90. prof. Julian Sokołowski wystąpił z projektem ogrzewania sąsiedniego Białego Dunajca, jednak mieszkańcy tej wsi odrzucili ten pomysł. W tej sytuacji analogiczną propozycję złożono społeczności Bańskiej Niżnej, która na nią przystała. W 1993 roku podłączono pierwsze 5 domów, do 1995 ogrzewanie geotermalne objęło większość administracyjnego obszaru wsi[5].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  2. Tatry i Podtatrze. Mapa 1:50 000. Wyd. Compass.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2018-05-22].
  4. Józef Chowaniec: Obieg wody w skali regionalnej Tatr i Podhala ze szczególnym uwzględnieniem fazy podziemnej. W: Z badań hydrologicznych w Tatrach. Joanna Pociask-Karteczka (red.). Zakopane: Tatrzański Park Narodowy, 2013, s. 63-70. ISBN 978-83-61788-63-8.
  5. Gazeta Wyborcza nr 67 z dnia 1998-03-20, Magazyn (dodatek) str 22.
Na podstawie artykułu: "Bańska Niżna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy