Balázs Taróczy


Balázs Taróczy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Balázs Taróczy (ur. 9 maja 1954 w Budapeszcie) – węgierski tenisista.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Jako zawodowy tenisista Taróczy występował w latach 1996–2000.

W grze pojedynczej wygrał 12 turniejów rangi ATP World Tour oraz awansował do 7 finałów.

W grze podwójnej zwyciężył w 26 imprezach ATP World Tour, a także uczestniczył w 33 finałach. Wśród tytułów deblowych Węgra znajdują się dwa wielkoszlemowe triumfy, w 1981 roku na Rolandzie Garrosie i w 1985 roku na Wimbledonie. Oba turnieje wygrał w parze z Heinzem Günthardtem.

W latach 1973–1986 reprezentował Węgry w Pucharze Davisa, rozgrywając łącznie 95 meczów, z których w 76 zwyciężył.

W 1973 roku wystąpił w uniwersjadzie, zdobywając dwa medale, srebrny w grze pojedynczej i brązowy w grze podwójnej. W 1977 roku, w Sofii, wywalczył srebrny medal ponownie w singlu.

W rankingu gry pojedynczej Taróczy najwyżej był na 12. miejscu (5 kwietnia 1982), a w klasyfikacji gry podwójnej na 3. pozycji (15 lipca 1985).

Od września 1989 roku, do końca 1990 roku Taróczy pełnił funkcję trenera Gorana Ivaniševicia.

Finały w turniejach wielkoszlemowych | edytuj kod

Gra podwójna (2–0) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Balázs Taróczy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy