Baliwat (zakony)


Baliwat (zakony) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baliwat (niem. Ballei) – struktura organizacyjna w niektórych zakonach rycerskich, pośrednia między przeoratem a komandorią, zarządzana przez urzędnika zakonnego zwanego baliwem[1].

W Zakonie krzyżackim baliwatami były zespoły dóbr zakonnych, zwykle na ziemiach niemieckich[2].

W Zakonie maltańskim baliwat był jednostką administracyjną: języki (langue) dzieliły się na przeoraty, przeoraty na baliwaty, a baliwaty na komandorie[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Tadeusz Wojciech Lange: Zakon Maltański w Drugiej Rzeczypospolitej 1919-1939, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2000, s. 10
  2. Henryk Samsonowicz: Krzyżacy. Warszawa: Agencja Omnipress, 1988, s. 26.
  3. Dariusz Markowski, Sebastian Smagłowski. Tajemnicze losy joannickich tablic herbowych ze Słońska oraz ich problematyka konserwatorska. „Acta Universitatis Nicolai Copernici”. Zabytkoznawstwo i Konserwatorstwo XXXVIII, s. 90, 2010. 
Na podstawie artykułu: "Baliwat (zakony)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy