Baranowicz


Baranowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Baranowiczpolski herb szlachecki, odmiana herbu Syrokomla.

Opis herbu | edytuj kod

W polu czerwonym na łękawicy srebrnej zaćwieczona takaż rogacina podwójnie przekrzyżowana krzyżami skośnymi. Klejnot: trzy pióra strusie. Labry: czerwone, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Z 1668 roku pochodzi wzmianka o Konstantym Baranowiczu, podstolim lidzkim.

Herbowni | edytuj kod

Baranowicz, Jałowski[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Kasper Niesiecki, Herbarz polski, s. 433. Alfred Znamierowski w Herbarzu Rodowym podaje dla tej rodziny herb Jałowski. Tadeusz Gajl w Herbarzu polskim podaje herb własny dla tej rodziny, ale nie zamieszcza rysunku.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Baranowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy