Barbara Fusar Poli


Barbara Fusar-Poli w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Barbara Fusar Poli) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Barbara Fusar-Poli (ur. 6 lutego 1972 w Sesto San Giovanni) – włoska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych z Mauriziem Margagliem. Brązowa medalistka olimpijska z Salt Lake City (2002) i uczestniczka igrzysk olimpijskich (1998, 2006), mistrzyni świata (2001), mistrzyni Europy (2001), zwyciężczyni finału Grand Prix (2000) oraz 9-krotna mistrzyni Włoch (1995–2002, 2006)[1]. Po zakończeniu kariery sportowej w 2006 roku została trenerką łyżwiarstwa w Mediolanie.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Fusar-Poli w młodości interesowała się baletem, pływaniem, aby w wieku 9 lat ostatecznie wybrać łyżwiarstwo figurowe[2].

Kariera amatorska | edytuj kod

Pierwszym partnerem sportowym Fusar-Poli był Matteo Bonfa, a następnym Alberto Reani[2]. Współpracę z Mauriziem Margagliem rozpoczęła w 1994 roku. Para aż 9-krotnie zdobywała mistrzostwo Włoch (1995–2002, 2006) i odnosiła sukcesy na arenie międzynarodowej od początku wspólnej kariery. W 1996 roku po raz pierwszy stanęli na podium zawodów z cyklu Grand PrixSkate Canada International.

Wzięli udział w Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 w Nagano, gdzie zajęli 6. miejsce.

W sezonie 1999/2000 nie zajęli miejsca poniżej drugiego. Zdobyli srebro Trophée Lalique 1999, a następnie wygrali Skate America 1999 i Cup of Russia 1999. Awansowali do finału Grand Prix w Lyonie, gdzie ustąpili na podium jedynie francuskiej parze Marina Anisina / Gwendal Peizerat. Taki sam rezultat osiągnęli na mistrzostwach Europy i mistrzostwach świata, gdzie górą nadal byli Francuzi. W kolejnym sezonie Fusar-Poli / Margaglio byli niepokonani. Wygrali zawody Sparkassen Cup on Ice 2000 oraz kontynuowali passę zwycięstw w Cup of Russia 2000 i Skate America 2000. W finale Grand Prix 2000 w Tokio odnieśli kolejny sukces, pokonując parę rosyjską Łobaczowa / Awierbuch oraz parę litewską Drobiazko / Vanagas. Ponadto zdobyli tytuł mistrzów Europy w Bratysławie i tytuł mistrzów świata w Vancouver.

W swoim drugim występie olimpijskim, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 w Salt Lake City zdobyli brązowy medal pomimo upadku Margaglio podczas tańca dowolnego. Litewska para Drobiazko / Vanagas złożyła protest, ale nie został on uznany i utrzymano pierwotne wyniki[3]. Po igrzyskach Fusar-Poli / Margaglio nie wzięli udział w mistrzostwach świata i zakończyli amatorską karierę[2].

Para Fusar-Poli / Margaglio we wrześniu 2005 roku ogłosiła, że postanawia wrócić do rywalizacji specjalnie na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006 w swojej ojczyźnie[2]. Po zdobyciu dziewiątego mistrzostwa Włoch wystąpili jedynie w zawodach olimpijskich w Turynie. Był to pierwszy konkurs tej pary na arenie międzynarodowej, w którym obowiązywał nowy system oceniania ISU. Po tańcu obowiązkowym byli niespodziewanymi liderami rywalizacji[4]. W tańcu oryginalnym na kilka sekund przed zakończeniem występu Margaglio stracił równowagę podczas wykonywania podnoszenia rotacyjnego i przewrócił się, upuszczając Fusar-Poli. Fusar-Poli przez około 30 sekund patrzyła na Margaglia, a następnie para opuściła lód[2]. Spadli na 7. miejsce w klasyfikacji po tańcu oryginalnym, ale dobra jazda w tańcu dowolnym pozwoliła im na zakończenie zawodów na 6. miejscu[2]. Po zakończeniu konkursu obydwoje potwierdzili, że ich złość po upadku wynikała z faktu popełnienia błędu, a nie wzajemnego obwiniania się za zaistniałą sytuację[2]. Kilka lat później Fusar-Poli wyznała, że podczas ich tańca oryginalnego na lodzie znajdowały się kryształy Swarovskiego z kostiumów wcześniejszych zawodników, ale upadek był wynikiem ich własnego błędu[5]. Igrzyska były ostatnim wspólnym konkursem Fusar-Poli i Margaglio, jednak kontynuowali oni wspólne występy w rewiach łyżwiarskich.

Kariera trenerska | edytuj kod

W 2012 roku Fusar-Poli współpracowała ze sztabem trenerskim Igora Szpilbanda w Novi. Jej głównym ośrodkiem szkoleniowym jest jednak Mediolan, gdzie pracuje ze Stefano Caruso i trenuje łyżwiarzy na lodowisku Agora[6].

Życie prywatne | edytuj kod

W czerwcu 2000 roku poślubiła Diega Cattaniego[1], z którym ma dwoje dzieci: córkę Giorgię (ur. 24 czerwca 2004) i syna Christiana (ur. 2008)[2].

Osiągnięcia | edytuj kod

Z Maurizio Margaglio | edytuj kod

Z Alberto Reani | edytuj kod

Z Matteo Bonfa | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b International Skating Union Biography – Barbara Fusar-Poli / Maurizio Margaglio (ang.). ISU. [dostęp 2018-09-16].
  2. a b c d e f g h Deanna Couras Goodson: Fusar-Poli & Margaglio: Ice Dancers Bring the Heat to Torino (ang.). Life In Italy. [dostęp 2018-09-16].
  3. Lithuania ice dance protest rejected (ang.). BBC, 2002-02-21. [dostęp 2018-09-16].
  4. Italians hold shock ice dance lead (ang.). CNN, 2006-02-17. [dostęp 2018-09-16].
  5. Linda Przygodski, Lynn Rutherford: Rings and rinks: The glare, TV ratings and Sasha (ang.). Icenetwork, 2010-02-16. [dostęp 2018-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-25)].
  6. Barbara Fusar Poli to work with Igor Shpilband at the Novi Ice Arena (ang.). Art on Ice, 2012-07-22. [dostęp 2018-09-16].
  7. a b Competition Results – FUSAR POLI Barbara / MARGAGLIO Maurizio (ang.). figureskating.sportresult.com. [dostęp 2018-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-04)].
  8. World Junior Championships 1990. Colorado Springs, USA (ang.). skating.bplaced.net. [dostęp 2018-09-16].
  9. World Junior Championships 1991. Budapest, Hungary (ang.). skating.bplaced.net. [dostęp 2018-09-16].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Barbara Fusar Poli" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy