Bardo (województwo świętokrzyskie)


Na mapach: 50°44′08″N 21°02′36″E/50,735556 21,043333

Bardo (województwo świętokrzyskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bardowieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków[2].

Wieś w powiecie wiślickim województwa sandomierskiego była w latach 70. XVI wieku własnością kasztelana żarnowskiego Jana Sienieńskiego[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie kieleckim.

Spis treści

Części miejscowości | edytuj kod

Historia | edytuj kod

Pierwszy zapis o wsi Bardo pochodzi z roku 1356 wymienia ją Kodeks Małopolski (t.III s.104).

Słownik Królestwa Polskiego wymienia: Bardo Dolne, wieś z folwarkiem, Bardo Górne wieś, i Bardo-plebania - wieś kościelną w powiecie opatowskim, gminie Rembów. Obecnie są to administracyjne części miejscowości.

W połowie XV wieku istniał tu kościół drewniany wspomniany przez Długosza w L.B. (t.I s. 454). Dziedzicem wsi był wówczas Mikołaj Róża z Kurozwęk (Długosz L.B. t. II s.465)[5].

Opisany w Słowniku kościół murowany pochodzi z XVIII wieku[6].

Podług spisu z 1827 r. było tu 59 domów i 211 mieszkańców. Parafia Bardo w dekanacie opatowskim liczyła 1270 wiernych[6].

W Bardzie urodził się Antoni Franciszek Sotkiewicz, polski duchowny katolicki, biskup diecezjalny sandomierski.

Zabytki | edytuj kod

Kościół pw. Nawiedzenia NMP, wzniesiony w 1789 roku; ufundowany przez Barbarę Misiewską, stolnikową bracławską; na antepedium głównego ołtarza umieszczony jest herb Misiewskich Ciołek. Wpisany wraz z przykościelnym cmentarzem do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.451/1-2 z 31.10.1947 i z 15.04.1967)[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 13 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .data dostępu?
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 108.
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Bardo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 85 .
  6. a b Bardo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 107 .
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 30. [dostęp 2015-11-13].
Na podstawie artykułu: "Bardo (województwo świętokrzyskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy