Bartłomiej Nowotarski


Bartłomiej Nowotarski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartłomiej Antoni Nowotarski (ur. 8 lipca 1958 we Wrocławiu[1]) – polski prawnik konstytucjonalista, politolog, doktor habilitowany nauk społecznych, adiunkt Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, były wiceprezydent Wrocławia.

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego (1983)[1]. Działał w „Solidarności” i Niezależnym Zrzeszeniu Studentów[2]. W 1981 był uczestnikiem strajków studenckich we Wrocławiu. Więziony w okresie stanu wojennego. W 1989 obronił pracę doktorską[1]. Po 1989 był zaangażowany w prace legislacyjne Sejmu. Był jednym z współautorów tzw. Małej Konstytucji z 1992[3].

Był wśród założycieli ROAD, z którym przystąpił do Unii Demokratycznej, w której pełnił funkcję przewodniczącego Rady Politycznej[4]. Następnie działał w Unii Wolności i Partii Demokratycznej (był przewodniczącym jej dolnośląskich struktur), z której w październiku 2009 przeszedł do Stronnictwa Demokratycznego[5].

W latach 1994–1998 był wiceprezydentem miasta Wrocławia. Od 1994[1] pełnił mandat radnego Rady Miasta Wrocławia[4] (do 2006, następnie nie kandydował ponownie). Bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy UW w 2004 oraz do Sejmu z listy PD w 2005 i z listy LiD w 2007.

Jest nauczycielem akademickim w Katedrze Filozofii i Komunikacji Społecznej Wydziału Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu. W 2013 uzyskał w Instytucie Politologii Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Jak budować a jak burzyć demokracje. Studia nad konsolidacją nowych demokracji w XX i XXI wieku stopień doktora habilitowanego nauk społecznych w zakresie nauk o polityce, specjalność: systemy polityczne[6].

Pełnił funkcję prezesa klubu piłkarskiego Śląsk Wrocław[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Kto jest kim we Wrocławiu. Informator biograficzny. Wrocław: Fox, 1999, s. 348.
  2. Konferencja „Wspomaganie sprawiedliwości w czasie transformacji w Tunezji”. msz.gov.pl, 2011-12-10. [dostęp 2016-12-16].
  3. Wybory: wiarygodność i sprawność. batory.org.pl. [dostęp 2015-07-10].
  4. a b c dr hab. Barłomiej Nowotarski. ue.wroc.pl. [dostęp 2015-07-10].
  5. Michał Kokot: Herbatniki kontra Piskorski, czyli wojna w SD. wyborcza.pl, 2009-11-04. [dostęp 2016-12-16].
  6. Dr hab. Bartłomiej Nowotarski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-07-10] .
Na podstawie artykułu: "Bartłomiej Nowotarski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy