Bartolomé de la Cueva y Toledo


Bartolomé de la Cueva y Toledo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartolomé de la Cueva y Toledo (ur. 24 sierpnia 1499 w Cuéllar, zm. 29 albo 30 czerwca 1562 w Rzymie) – hiszpański kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 24 sierpnia 1499 roku w Cuéllar, jako syn Francisca Fernándeza de la Cuevy[1]. Uzyskał doktorat utroque iure i został ojcem nieślubnego dziecka – Bartolomé de la Cuevy[1]. 19 grudnia 1544 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Matteo in Merulana[2]. Karol V, poirytowany faktem, że Pedro Pacheco de Villena nie został kardynałem, zakazał trzem hiszpańskim purpuratom noszenia szat kardynalskich do czasu promocji swojego protegowanego[1]. W latach 1548–1549 był administratorem apostolskim Avellino i Frigento[2]. W okresie 1554–1555 pełnił funkcję kamerlinga Kolegium Kardynałów, a w latach 1558–1559 – wicekróla Neapolu[1]. W 1562 roku został arcybiskupem Manfredonii[1]. Zmarł 29 albo 30 czerwca 1562 roku w Rzymie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Bartolomé de la Cueva y Toledo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-02-19].
  2. a b Bartolomé de la Cueva y Toledo (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-02-19].
Na podstawie artykułu: "Bartolomé de la Cueva y Toledo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy