Bartolomeo Altomonte


Bartolomeo Altomonte w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartolomeo Altomonte zwany Hohenberg (ur. 24 lutego 1694 w Warszawie, zm. 11 listopada 1783 w Sankt Florian) – austriacki malarz barokowy pochodzenia włoskiego.

Był synem Marcina Altomonte, austriackiego malarza, który znalazł się w Warszawie po powrocie Jana III Sobieskiego spod Wiednia. W młodym wieku opuścił Polskę i zamieszkał w Linzu, jego twórczość obejmowała austriackie klasztory m.in. Klasztor Sankt Florian oraz Stift Admont. Sztuki malarskiej nauczył się od ojca oraz podczas praktykowania u Daniela Grana. Przez historyków sztuki jest uznawany za jednego z ostatnich wielkich malarzy tworzących barokowe alegorie, mimo że w tym czasie twórczość wielu malarzy skłaniała się ku sztuce rokoko.

Bibliografia | edytuj kod

  • Margarete Braun-Ronsdorf: Altomonte, Bartholomäus. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 1. Duncker & Humblot, Berlin 1953, ​ISBN 3-428-00182-6​, s. 228.
  • Karl Weiß: Altomonte. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). tom 1, Duncker & Humblot, Lipsk 1875, s. 372.
  • Constantin von Wurzbach: "Altomonte, Bartholomäus". w Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. tom 1. Wyd. L. C. Zamarski, Wiedeń 1856, s. 20.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bartolomeo Altomonte" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy