Bartosz Nowakowski


Bartosz Nowakowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartosz Szymon Nowakowski (ur. 1975 w Kościanie) – doktor habilitowany nauk prawnych, kanonista, profesor Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach (UPH), kierownik Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych. Specjalista kanonicznego, materialnego i procesowego prawa małżeńskiego[1]. Specjalizuje się w procedurze rozwiązania małżeństwa in favorem fidei. Członek Consociatio Internationalis Studio Iuris Canonici Promovendo z siedzibą w Rzymie oraz Stowarzyszenia Kanonistów Polskich. Autor i współautor 4 monografii naukowych i ponad 30 artykułów w języku polskim i włoskim[2][3].

Spis treści

Wykształcenie | edytuj kod

Maturę uzyskał w 1994 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Oskara Kolberga w Kościanie[4]. W latach 1994–2000 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, uzyskując w 1999 tytuł magistra teologii na podstawie pracy Zagadnienie bezreligijnego chrześcijaństwa w listach Dietricha Bonhoeffera. W latach 1999–2001 kontynuował studia podyplomowe w zakresie Studiów nad Rodziną na WT UAM w Poznaniu, kończąc je w 2001 pracą dyplomową z zakresu wychowania prorodzinnego i seksualnego. W latach 2001–2005 odbył studia magisterskie na Wydziale Prawa Kanonicznego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie oraz na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie. W 2005 uzyskał tytuł magistra nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie pracy Funkcjonowanie kan. 1107 KPK w kanonicznym systemie małżeńskim. Rok później doktoryzował się w dziedzinie nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego[5][6]. W 2013 uzyskał na UKSW stopień doktora habilitowanego nauk prawnych z zakresu prawa kanonicznego na podstawie dorobku naukowego oraz monografii Rozwiązanie małżeństwa in favorem fidei. Źródła, ewolucja, aktualne normy[7][8]. W 2014 odbył w Trybunale Roty Rzymskiej specjalizację zakończoną uzyskaniem dyplomu summa cum laude – z najwyższym wyróżnieniem – Studium Rotalnego w zakresie procesów super rato[9].

Doświadczenie dydaktyczne | edytuj kod

W latach 2009–2016 pracował jako adiunkt w Zakładzie Prawa Kanonicznego WT UAM. Prowadził wykłady i ćwiczenia z zakresu: norm generalnych, kanonicznego prawa małżeńskiego materialnego i procesowego, kanonicznego prawa karnego, kanonicznego prawa administracyjnego, prawa wyznaniowego i konkordatowego. W latach 2013–2016 prowadził specjalistyczne wykłady na Wydziale Prawa Kanonicznego UKSW w Warszawie w ramach studiów podyplomowych – Sądownictwo i Administracja w Kościele oraz kursów specjalistycznych dla biegłych sądowych – Niezdolność konsensualna do zawarcia małżeństwa. Od 2017 jest profesorem UPH w Siedlcach, kierownikiem Katedry Prawa na Wydziale Nauk Ekonomicznych i Prawnych UPH. Pełni funkcję przewodniczącego Wydziałowej Komisji ds. Oceny Nauczycieli Akademickich. Jest członkiem Uniwersyteckiej Komisji Dyscyplinarnej ds. Nauczycieli Akademickich oraz członkiem Uniwersyteckiej Komisji ds. Etyki Badań Naukowych[10]. Prowadzi zajęcia z zakresu materialnego i procesowego prawa administracyjnego, materialnego i procesowego prawa karnego. W badaniach naukowych zajmuje się komparatystyką prawa państwowego i kanonicznego ze szczególnym uwzględnieniem kanonicznego (materialnego i procesowego) prawa małżeńskiego oraz prawa rodzinnego i opiekuńczego. Z zamiłowania zajmuje się badaniami związanymi z administracyjno-prawnymi i karno-prawnymi aspektami dostępu do broni.

Kapłaństwo | edytuj kod

Wikariusz w parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu w latach 2007– 2012[11].

Praktyka sądowa | edytuj kod

W latach 2004–2006 odbywał praktykę w Metropolitalnym Sądzie Duchownym w Warszawie. Ponad 10 lat (2006–2016) pełnił funkcję sędziego z prawem przewodniczenia trybunałowi kolegialnemu w MSD w Poznaniu. Występował, na polecenie Stolicy Apostolskiej, jako adwokat w procesach karnych osób duchownych[9].

Inne | edytuj kod

W latach 2010–2015 był redaktorem naczelnym serii wydawniczej WT UAM „Prawo i Kościół”[12][13]. Był członkiem Rady Naukowej „Ius Matrimoniale”[14][15]. Pełnił lub nadal pełni funkcję recenzenta w takich czasopismach jak: "Studia Prawnicze KUL", „Prawo Kanoniczne”[16], „Seminare”[17][18], „Annales Canonici”[19][20], „Poznańskie Studia Teologiczne”[21].

Przypisy | edytuj kod

  1. https://wnep.uph.edu.pl/.
  2. https://pbn-ms.opi.org.pl/pbn-report-web/pages/analytics/author/1480539 (20.05.2019)
  3. Bartosz Nowakowski, katalogi.bn.org.pl [dostęp 2019-06-08] .
  4. http://www.stowarzyszenielo.koscian.pl/.
  5. https://wpk.uksw.edu.pl/node/97.
  6. BartoszB. Nowakowski BartoszB., Wkład Antoniego Stankiewicza w dorobek myśli kanonistycznej w przedmiocie wad zgody małżeńskiej pod rządami Kodeksu Jana Pawła II, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7072-434-5 .
  7. https://wpk.uksw.edu.pl/node/98.
  8. BartoszB. Nowakowski BartoszB., Rozwiązanie małżeństwa in favorem fidei. Źródła, ewolucja, aktualne normy, Poznań, 2013, ISBN 978-83-62263-78-3 .
  9. a b http://suprema-lex.com.pl/.
  10. https://wnep.uph.edu.pl/o-wydziale/komisje-dziekanskie https://www.uph.edu.pl/uczelnia/komisje/komisje-dyscyplinarne.
  11. Duszpasterze | jadwigaslaska.pl | Parafia rzymskokatolicka pw. św. Jadwigi Śląskiej w Poznaniu - Archidiecezja Poznańska, jadwigaslaska.pl [dostęp 2020-01-13]  (pol.).
  12. http://prawoikosciol.amu.edu.pl/.
  13. BartoszB. Nowakowski BartoszB. (red.), Prawo I Kościół, t. 7, 2015, ISBN 978-83-65251-17-6 .
  14. http://www.iusmatrimoniale.uksw.edu.pl/pl.
  15. „Ius Matrimoniale”, 25, 2014, ISSN 1429-3803 .
  16. http://prawokanoniczne.uksw.edu.pl/.
  17. http://seminare.pl/pdf/tom-35-4-00-strony-tytulowe.pdf.
  18. „Seminare. Poszukiwania naukowe”, 35, 2014, ISSN 1232-8766 .
  19. http://czasopisma.upjp2.edu.pl/annalescanonici.
  20. „Annales Canonici”, 10, 2014, ISSN 1895-0620 .
  21. http://poznanskiestudia.amu.edu.pl/pliki/921684_ppst30_all.pdf.
Na podstawie artykułu: "Bartosz Nowakowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy