Bartosz Zmarzlik


Bartosz Zmarzlik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bartosz Zmarzlik (ur. 12 kwietnia 1995 w Szczecinie) – polski żużlowiec. Reprezentant Polski. Wychowanek Stali Gorzów Wielkopolski. W sezonie 2019 został indywidualnym mistrzem świata. Tym samym został trzecim Polakiem – po Jerzym Szczakielu (1973) i Tomaszu Gollobie (2010), który wywalczył ten tytuł[2].

Pozostałe tytuły Zmarzlika to: indywidualny mistrz świata juniorów (2015), indywidualny mistrz Europy juniorów (2012), 2-krotny drużynowy mistrz świata (2016, 2017), 4-krotny drużynowy mistrz świata juniorów (2012, 2014, 2015, 2016) oraz 2-krotny drużynowy mistrz Europy juniorów (2013, 2014).

Młodszy brat byłego żużlowca – Pawła Zmarzlika.

Spis treści

Kariera sportowa | edytuj kod

Karierę w sporcie żużlowym rozpoczął na miniżużlu w klubie GUKS Speedway Wawrów. Licencję żużlową uzyskał w 2010 roku.

W swoim debiutanckim sezonie 2010 wraz z drużyną Stali zdobył złote medale w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski oraz w Lidze Juniorów – drużynowo złoto i brązowy medal w indywidualnie – brązowy medal. Wywalczył także tytuł młodzieżowego indywidualnego mistrza Wielkopolski, gromadząc w całym cyklu 85 pkt.

Młody gorzowianin w sezonie 2010 zadebiutował także na szwedzkich torach podczas mistrzostw klubowych Gnistorny Malmö – klubu, którego barwy reprezentował w sezonach 2011–2012[3] w Allsvenskan, zajmując w turnieju drugą pozycję.

Zadebiutował w rozgrywkach ligowych 25 kwietnia 2011 roku w meczu przeciwko Unii Leszno zdobywając 4 pkt.

Zmarzlik podczas finału MDMP (Bydgoszcz, 2011)

W sezonie zasadniczym 2011 roku zawodnik ten miał 16 lat i zdobył łącznie 51 punktów w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. Żaden inny zawodnik w wieku 16 lat nie zdobył tylu punktów w całej historii polskiego żużla.

W sezonie 2012 oprócz polskiej Ekstraligi i szwedzkiej Allsvenskan, był w szerokiej kadrze drużyny duńskiej superligi – Holsted Speedway-Klub[4] jednak w żadnym jej meczu nie wystąpił. 11 kwietnia 2012 roku podczas finału krajowych eliminacji do indywidualnych mistrzostw świata juniorów z czasem 67,55 sek. pobił rekord tarnowskiego toru[5]. Całe zawody gorzowianin wygrał z dorobkiem 12 pkt.

23 czerwca 2012 roku w swoim pierwszym występie w cyklu Grand Prix, startując z dziką kartą w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim, zajął trzecie miejsce z 13 pkt. i przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który stanął na podium (17 lat i 72 dni)[6] – zaś 30 sierpnia 2014 roku ponownie startując z „dziką kartą” w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który zwyciężył (19 lat i 140 dni)[7]. 25 sierpnia 2012 roku w finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów rozegranym w Opolu, z dorobkiem 14 pkt., wywalczył pierwsze indywidualne złoto w swojej karierze.

1 września 2012 roku podczas finału drużynowych mistrzostw świata juniorów w Gnieźnie, w 19 wyścigu zawodów, zanotował groźny upadek w wyniku którego doznał skomplikowanego złamania lewej nogi z przemieszczeniem i przedwcześnie zakończył sezon[8].

Bartosz Zmarzlik (2016)

Od sezonu 2013 oprócz gorzowskiej „Stali” reprezentuje barwy szwedzkiego klubu ElitserienElit Vetlanda[9].

W 2014 roku zadebiutował w rozgrywkach Elite League w barwach Birmingham Brummies[10]. Wystartował tylko w jednym spotkaniu, w którym w 4 startach zdobył 4 pkt. Później w trakcie trwania sezonu drużyna z Birmingham wycofała się z rozgrywek[11].

Dwukrotnie zdobywał Drużynowe Mistrzostwo Polski w 2014 roku oraz w 2016 roku z drużyną Stali. Zajął ósme miejsce w 82. Plebiscycie na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2016 roku.

Wraz z Maciejem Janowskim i Patrykiem Dudkiem brał udział w World Games 2017[12].

W 2019 roku Zmarzlik wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata w jeździe na żużlu[2].

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu) | edytuj kod

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix | edytuj kod

Miejsca na podium | edytuj kod

Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix | edytuj kod

Drużynowy Puchar Świata | edytuj kod

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

W sezonie 2014 zajął 8 m. z dorobkiem 8 pkt. w finale krajowych eliminacji do Indywidualnych mistrzostw świata juniorów rozgrywanych w dniu 17 kwietnia 2014 roku w Ostrowie Wlkp. i nie awansował do dalszych rund kwalifikacyjnych. W sezonie 2016 nie wystartował w rozgrywkach.

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów | edytuj kod

Mistrzostwa Europy | edytuj kod

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów | edytuj kod

W sezonie 2013 nie dotarł na finał krajowych eliminacji rozgrywanych w dniu 8 maja 2013 roku w Opolu. W sezonie 2014 nie wystartował w eliminacjach.

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów | edytuj kod

Rozgrywki krajowe | edytuj kod

Mistrzostwa Polski | edytuj kod

Drużynowe mistrzostwa Polski | edytuj kod

Indywidualne mistrzostwa Polski | edytuj kod

W sezonach 2010–2011 nie wystartował w ćwierćfinałach.

Mistrzostwa Polski par klubowych | edytuj kod

W sezonach 2010–2012, 2016 i 2018 nie startował.

Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski | edytuj kod

W sezonach 2012 i 2015–2016 nie wystartował w półfinale/eliminacjach.

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski | edytuj kod

W sezonie 2010 nie wystartował w eliminacjach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 18 lipca w Grudziądzu zdobył 15 pkt. i zajmując 1 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił. W sezonie 2016 nie wystartował w finale.

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych | edytuj kod

W sezonach 2010, 2012–2014 i 2016 nie wystartował w półfinałach.

Pozostałe rozgrywki krajowe | edytuj kod

Turniej o Złoty Kask | edytuj kod

W sezonach 2010–2014 i 2017 nie wystartował w eliminacjach.

Turniej o Srebrny Kask | edytuj kod

W sezonie 2010 i 2014–2016 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2011 w półfinale rozegranym 16 czerwca w Ostrowie Wielkopolskim zdobył 10 pkt. i zajmując 7 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak w nim nie wystąpił.

Turniej o Brązowy Kask | edytuj kod

W sezonie 2011 i 2014 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 20 czerwca w Lublinie zdobył 15 pkt. i zajmując 1 miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił.

Drużynowe mistrzostwa Ligi Juniorów | edytuj kod

W sezonach 2013–2015 nie startował w rozgrywkach.

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów | edytuj kod

W sezonach 2012–2015 nie wystartował w finałach.

Ligi zagraniczne | edytuj kod

Liga szwedzka | edytuj kod

Liga angielska | edytuj kod

Liga duńska | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dawid Lis: Stal Gorzów rozpoczęła przygotowania. Bartosz Zmarzlik kompletuje sprzęt. sportowefakty.wp.pl, 2014-12-09. [dostęp 2016-08-21].
  2. a b Bartłomiej Wnuk: Żużel: Bartosz Zmarzlik indywidualnym mistrzem świata – Żużel. przegladsportowy.pl, 2019-10-05. [dostęp 2019-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-05)].
  3. Andrzej Matkowski: Zmiana pokoleń w Gnistornie Malmö – Paluch się żegna, Zmarzlik podpisuje. sportowefakty.pl. [dostęp 2010-10-05].
  4. Dawid Cysarz: Trójka Polaków w barwach Holsted. sportowefakty.pl. [dostęp 2011-12-02].
  5. Kamil Hynek: Rakietowy Zmarzlik - relacja z tarnowskiego finału krajowych eliminacji do IMŚJ. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-04-11].
  6. Maciej Kmiecik: Grand Prix Polski w Gorzowie – turniej, który przejdzie do historii żużla. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-06-26].
  7. Łukasz Witczyk: Bartosz Zmarzlik najmłodszym w historii zwycięzcą turnieju Grand Prix. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-08-31].
  8. Rafał Malinowski: Poważna kontuzja Zmarzlika. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-09-01].
  9. Wojciech Ogonowski: Bartosz Zmarzlik zawodnikiem Elit Vetlandy. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-10-26].
  10. Dawid Cysarz: Bartosz Zmarzlik będzie startował w Elite League [dostęp 2014-05-23, źródło: www.birminghambrummies.co].
  11. Rafał Malinowski: Mecze z udziałem Birmingham Brummies anulowane. Jak wygląda nowa tabela Elite League?. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-07-15].
  12. Info System, worldgames2017.sportresult.com [dostęp 2017-09-18] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 239. ISBN 978-83-949638-0-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bartosz Zmarzlik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy